دو زایچه در کنار هم، و هوایی که میانشان است
تسدیس: دو برج همدل
نمره سازگاری
جوزا و اسد، باد و آتشی که با هم جشن می‌گیرند؛ یکی حرف را می‌آورد و دیگری صحنه را، و شب هیچ‌وقت کسل نمی‌شود.
اسد با خورشید می‌درخشد و جوزا با عطارد بازی می‌کند، و این دو از نخستین دیدار می‌فهمند که با هم خوش می‌گذرد. جوزا در اسد گرما و اطمینانی می‌بیند که ذهن بی‌قرارش کم دارد و اسد در جوزا مخاطبی که هر روز تازه است. باد متغیر آتش ثابت را تازه نگه می‌دارد و آتش ثابت به باد، جهت و شکوه می‌دهد. شادی مشترک این پیوند را می‌چرخاند، با تحسینی که اسد می‌خواهد و جوزا بلد است بگوید.
مهمانی، سفر، گفت‌وگوی بی‌پایان؛ در همه‌ی این‌ها جفت کامل‌اند. جوزا اسد را می‌خنداند و اسد جوزا را به مرکز توجه می‌برد. هر دو سخاوتمندند، هر دو اجتماعی و هر دو بخشنده در دعوا. اسد به حرف‌های جوزا وزن می‌دهد و جوزا به زندگی اسد، سبکی. خلاقیت مشترکشان کم‌نظیر است.
اسد وفاداری مطلق می‌خواهد و جوزا با همه گرم می‌گیرد؛ اسد این را خیانت می‌خواند و جوزا حسادت اسد را سختی. غرور اسد شوخی‌های جوزا را گاهی تاب نمی‌آورد و جوزا جدیت اسد را گاهی مضحک می‌بیند. اسد ثابت می‌ماند و جوزا تغییر می‌کند، و این دو شیوه گاهی هم را خسته می‌کنند. جوزا از اسد عمق تعهد را برمی‌دارد و اسد از جوزا سبکی را؛ این داد و ستد به همه‌ی آن سایش می‌ارزد.
شور این عشق از همان اول پیداست. اسد با شکوه و هدیه و حضور دلبری می‌کند و جوزا با کلمه و بازی و توجه ذهنی. جاذبه از شادی مشترک می‌آید و دوامش از تحسین روزانه: اسد باید بشنود که برای جوزا یگانه است و جوزا باید حس کند که اسد از نو بودنش خسته نمی‌شود. خنده، چسب این رابطه است.
جوزا باید به اسد نشان بدهد که در میان همه، او را دیده و برگزیده است و شوخی را از غرور اسد دور نگه دارد. اسد باید آزادی اجتماعی جوزا را خیانت نشمارد و از او نخواهد که فقط مخاطب او باشد. هر دو باید دعوا را با همان سرعتی که شروع می‌کنند، تمام کنند.
مرد خردادی می‌داند چطور تحسین کند و زن مردادی می‌داند چطور تحسین را بپذیرد؛ کشش میانشان از همین هنر دوطرفه آغاز می‌شود. او شیفته‌ی گرما و اطمینان این زن است، که ذهن بی‌قرارش را آرام می‌کند. زن اسد هم در او مخاطبی می‌بیند که هر روز تازه است و هیچ‌وقت او را خسته نمی‌کند. مرد جوزا به زندگی او سبکی، خنده و ایده‌های تازه می‌آورد؛ زن به او جهت، شکوه و قلبی بخشنده. مهمانی و سفر و شب‌های پرحرف، صحنه‌ی مشترکشان است. گره آنجاست که زن مردادی وفاداری مطلق می‌خواهد و مرد خردادی با همه گرم می‌گیرد. او این گرمی را بی‌وفایی می‌خواند و مرد حسادت او را سخت‌گیری. شوخی‌های مرد گاهی به غرور زن می‌خورد و جدیت زن گاهی برای او سنگین است. زن ثابت می‌ماند و مرد مدام تغییر می‌کند. عطارد و خورشید در این پیوند، حرف و نور را کنار هم نشانده‌اند. عشقشان شکوفا می‌ماند وقتی مرد جوزا نشان بدهد که در میان همه، او را دیده و برگزیده است، و زن اسد آزادی اجتماعی او را خیانت نشمارد. هر دو باید دعوا را به همان سرعتی که شروع می‌کنند، تمام کنند.
مرد مردادی با شکوه دل می‌برد: هدیه، حضوری گرم، دستی که در جمع رها نمی‌شود. زن خردادی این صحنه را دوست دارد و با کلمه و بازی پاسخش را می‌دهد، و مرد اسد زود درمی‌یابد که با او هیچ شبی تکراری نیست. زن جوزا در او قلبی بزرگ و اطمینانی می‌بیند که ذهن پراکنده‌اش را سامان می‌دهد. مرد به او وفاداری، پشتیبانی و مرکزی برای بازگشت می‌دهد؛ زن به او سبکی، ایده و یادآوری اینکه همه‌چیز را نباید جدی گرفت. اصطکاک از دو جا برمی‌خیزد. زن خردادی دوستان بسیار دارد و با همه حرف می‌زند، و مرد مردادی که می‌خواهد یگانه باشد، از این پراکندگی می‌رنجد. شوخی‌های زن گاهی به غرور او برمی‌خورد و نیاز او به تحسین مدام، برای زن خسته‌کننده می‌شود. مرد پای تصمیمش می‌ایستد و زن نظرش را عوض می‌کند. خورشید به این مرد گشاده‌دلی داده و عطارد به این زن چابکی. پیوندشان وقتی پایدار است که زن جوزا بلند بگوید که او را از میان همه برگزیده است، و مرد اسد از او نخواهد که فقط مخاطب او باشد. خنده، چسب این رابطه است.
