دو زایچه در کنار هم، و هوایی که میانشان است
تثلیث: یک عنصر، دو برج
نمره سازگاری
اسد و قوس، دو آتش که با هم جشن می‌گیرند؛ یکی می‌درخشد و دیگری راه می‌افتد، و دنیا برایشان صحنه و سفر است.
خورشید اسد و مشتری قوس هر دو بزرگ‌اند، سخاوتمند و گرم؛ این مثلث آتشین از نخستین خنده شکل می‌گیرد. اسد در قوس آزادی و شوخی‌ای می‌بیند که زندگی‌اش را سبک می‌کند و قوس در اسد ثباتی که به سفرهایش خانه می‌دهد. آتش ثابت نگه می‌دارد و آتش متغیر می‌رود و برمی‌گردد. هر دو به یک چیز ایمان دارند: زندگی برای لذت بردن است، نه فقط تحمل کردن.
سفر، مهمانی، خنده‌ی بلند، بخشش بی‌حساب؛ این دو در این‌ها کنار هم خانه دارند. قوس اسد را می‌خنداند و اسد قوس را می‌ستاید. هیچ‌کدام کینه نگه نمی‌دارد و دعوایشان تا شب تمام است. هر دو صادق‌اند و هر دو دلی بزرگ دارند.
اسد وفاداری و حضور می‌خواهد و قوس آزادی و رفتن؛ وقتی قوس بی‌خبر می‌رود، غرور اسد زخم می‌خورد. قوس راست را بی‌ملاحظه می‌گوید و اسد از آن زخم برمی‌دارد. اسد ثابت می‌ماند و قوس تغییر می‌کند، و این دو گاهی هم را خسته می‌کنند. سرانجام قوس طعم تعهد را می‌چشد و اسد طعم رها کردن را.
عشق این دو جشن است. اسد شکوه و هدیه و وفاداری می‌آورد و قوس سخاوت و ماجرا و خنده. جاذبه از شادی می‌آید و دو چیز آن را نگه می‌دارد، تحسین و آزادی: اسد باید بشنود که یگانه است و قوس باید بداند که می‌تواند برود و برگردد. خنده، سوخت این آتش است.
قوس باید وقتی می‌رود خبر بدهد و حقیقت را با مهر بگوید، نه با تیر. اسد باید رفتن قوس را بی‌وفایی نخواند و به بازگشتنش اعتماد کند. هر دو باید روزمرگی را هم به جشن بدل کنند، نه فقط سفر را.
مرد مردادماه و زن آذرماه از نخستین خنده با هم راحت‌اند. او سخاوتمند و گرم است، هدیه می‌دهد، حمایت می‌کند و دوست دارد ستوده شود. زن شوخ و بی‌پرواست، چمدانش همیشه نیمه‌باز است و راستش را بی‌پرده می‌گوید. مرد در او سبکی و هوایی تازه می‌یابد که روزهایش را جوان نگه می‌دارد و زن در او پناهی که سفرهایش را به خانه برمی‌گرداند. خورشید اسد و مشتری قوس، دو آتش بخشنده، بر یک باور ایستاده‌اند: زندگی را باید جشن گرفت، نه فقط از سر گذراند. اسد آتش ماندگار است و قوس آتش رونده؛ یکی شعله را نگه می‌دارد و دیگری آن را به راه‌های دور می‌برد. سایش وقتی است که زن قوس بی‌خبر راهی می‌شود و غرور مرد اسد زخم می‌خورد، یا حقیقتی را بی‌ملاحظه می‌گوید که او را می‌رنجاند. مرد حضور می‌خواهد و زن هوای تازه. این پیوند وقتی پایدار است که زن پیش از رفتن خبر بدهد و صراحتش را با مهربانی همراه کند، و مرد رفتن او را نشانه‌ی دل‌سردی نداند و بداند که او برمی‌گردد. دعوایشان زود تمام می‌شود و کینه‌ای نمی‌ماند؛ خنده هیزم این آتش است.
مرد آذرماه عاشقی ماجراجوست؛ با خنده دلبری می‌کند، نقشه‌ی سفر بعدی را در جیب دارد و هر حرفی را صادقانه می‌زند. زن مردادماه با شکوه و وفاداری دوست می‌دارد و می‌خواهد بداند که در زندگی او یگانه است. شادی بی‌حساب این مرد روزهای زن را بزرگ‌تر می‌کند و گرمای زن دل او را به ماندن راضی می‌کند. مشتری و خورشید، دو آتش سخاوتمند، هر دو دلی بزرگ دارند و هیچ‌کدام کینه نگه نمی‌دارد. مرد زن را به خنده می‌اندازد و زن او را بلند تحسین می‌کند. اصطکاک از آزادی برمی‌خیزد: مرد قوس برای نفس کشیدن رفتن می‌خواهد و زن اسد غیبت او را کم‌توجهی می‌شنود. شوخی‌های بی‌ملاحظه‌ی او گاهی غرور زن را می‌خراشد و ثبات زن گاهی مرد را خسته می‌کند. مرد باید بلند بگوید که زن برایش یگانه است و پیش از هر سفری خبر بدهد. زن باید بداند که او برای برگشتن می‌رود و رشته را شل بگیرد تا محکم‌تر بماند. وقتی روزمرگی را هم مثل سفر جشن بگیرند، این عشق سال‌ها گرم می‌ماند.
