رفتن به محتوا

دانشی که راه را روشن می‌کند و با شما می‌ماند

برج جوزا (متولدین خرداد): ویژگی‌ها، مرد و زن، عشق و سازگاری

برج جوزا (متولدین خرداد): ویژگی‌ها، مرد و زن، عشق و سازگاری

خانهٔ عطارد و بادِ ذوجسدین: ویژگی‌ها و معایب متولدین خرداد، مرد و زن جوزایی، عشق و کار، سنگ و رنگ و عدد شانس، و سازگاری با ماه‌های دیگر.

در منطقة‌البروج هیچ برجی بدنام‌تر از جوزا نیست، و تهمت همیشه یک واژه است: دورو. و شایسته است بنگرید که این تهمت را بر برجی می‌بندند که نشانش به‌حرف دو تن است. کهنان دوپیکر را در آسمان ننهادند تا شما را از دروغگویان بترسانند؛ از آن رو نهادند که برخی ذهن‌ها براستی بیش از یک چیز را با هم نگاه می‌دارند، و فرهنگی که یکدستی را بر درستی می‌نشاند همیشه این را مشکوک خواهد یافت.

برج جوزا، برجِ متولدین خرداد، سومین برج از دوازده برج است: بادی و ذوجسدین، به خداوندیِ عطارد، و نشانش دوپیکر. در این نوشته ویژگی‌های متولدین خرداد و معایبشان را چنان می‌خوانیم که اهلِ فن می‌خوانند، و از مرد و زنِ این برج، از عشق و کار و مالشان، از سنگ و رنگ و عدد شانسشان، و از سازگاری‌شان با متولدین ماه‌های دیگر سخن می‌گوییم.

برج جوزا در یک نگاه

هنگام: نزدیکِ ۲۱ مه تا ۲۰ ژوئن، یعنی خرداد. نشان: دوپیکر، ♊. عنصر: باد، یکی از عناصر اربعه. طبع: ذوجسدین، از برج‌هایی که فصل را در فصلِ پس از خود می‌گدازند. خداوندِ برج: عطارد، که پارسی‌گویان تیر و دبیرِ فلکش خوانده‌اند. شرف: هیچ‌یک از هفت سیارهٔ کهن. وبال: مشتری. هبوط: هیچ. روشن‌ترین ستارگانش: پولوکس و کاستور، سرهای دو پیکر؛ و چنانکه شایستهٔ این برج است، اصلاً دوقلو نیستند. یکی غولی نارنجی و تنهاست در سی‌وچهار سالِ نوری، و دیگری سامانه‌ای از شش ستاره در پنجاه‌ویک. تنها دوقلو می‌نمایند.

و از تن، در طبِّ کهن: دست‌ها و بازوها و شانه‌ها و شش‌ها. موسمش: پایانِ بهار، آنگاه که فصلی را می‌بینید که به فصلی دیگر می‌گردد.

و آن نکتهٔ ستارگان آرایه نیست. صورتی که نشانِ دوگانگی را به ما داد، چون نیک بنگرید یکی است که خود را دو می‌نماید، و دیگری که در حقیقت شش است. جوزا از آغاز به شما گفته است که چیست.

تاریخ تولد متولدین خرداد

خورشید در روزی ثابت به جوزا درنمی‌آید؛ درآمدنش سالی نزدیکِ یک روز پس و پیش می‌شود، زیرا سالِ مداری شمارِ درستی از روزها نیست. زادهٔ بیستم یا بیست‌ویکم یا بیست‌ودومِ مه، و زادهٔ بیستم و بیست‌ویکمِ ژوئن، می‌تواند این سو یا آن سویِ مرز افتاده باشد.

و به گاه‌شمارِ خودمان، خورشید بیشترِ سال‌ها در روزِ آخرِ اردیبهشت به جوزا درمی‌آید و در روزِ آخرِ خرداد، با انقلابِ تابستانی و بلندترین روزِ سال، به سرطان می‌رود. پس متولدین خرداد به‌تقریب همان جوزایی‌اند، اما زادهٔ سی‌ویکمِ اردیبهشت ممکن است جوزایی باشد و زادهٔ سی‌ویکمِ خرداد سرطانی.

و جز زایچه‌ای که بر دادهٔ خودِ شما بسته شود فیصله نمی‌دهد؛ زایچه‌یابِ رایگانِ ما در چند ثانیه می‌بنددش. و این در جوزا از بیشترِ برج‌ها مهم‌تر است، زیرا دو همسایه‌اش سخت ناهمانندند: ثوری که جوزا پنداشته شود عمری می‌پرسد چرا تندتر نیست، و سرطانی که جوزا پنداشته شود عمری می‌پرسد چرا این‌همه احساس می‌کند.

نماد برج جوزا: دوپیکر، پیش از آنکه دوپیکر باشد

افسانهٔ یونانی کاستور و پولوکس است، دو برادر از یک مادر، یکی میرا و یکی جاودان. چون کاستور کشته شد، پولوکس خواست نیمی از جاودانگی خویش را ببخشد تا بی‌برادر نزید؛ و زئوس هر دو را در آسمان نهاد تا آن را به نوبت قسمت کنند: یکی در جهانِ زیرین و دیگری بر بالا.

و این را به دقت بخوانید، که کلیدِ راستینِ این برج است و در آن از فریب نشانی نیست. در آن نفسی است میانِ دو حال بخش‌شده، که هر دو را با هم نمی‌تواند و هیچ‌یک را رها نمی‌کند. و هر دشواریِ راستینِ جوزا صورتی از همان قصه است.

و لایهٔ کهن‌تر، چنانکه همیشه، میان‌رودانی است. در فهرست‌های بابلی این ستارگان «دوقلوهای بزرگ» بودند و به دو خدای خُرد بازبسته که نگهبانِ درها و دروازهٔ جهانِ زیرین بودند. دربانانِ آستانه بودند، کسانی که بر مرز می‌ایستند و اجازهٔ گذر از حالی به حالی به دستِ ایشان است. پس کارکردِ پیام‌آوری در این برج از نامِ عطارد کهن‌تر است.

عطارد، و پیام‌آور به‌راستی چیست

هر چه در جوزا راست است از عطارد فرود می‌آید، و عطارد را عادت کرده‌اند به «ارتباط» فرو بکاهند؛ و این چون آن است که رود را «آب» بخوانند. عطارد اصلِ پیوند است: توانی که چیزی را از جایی به جایی می‌برد و در بردن اندکی دگرگونش می‌کند. سخن و نوشتن و بازرگانی و ترجمه و سفر و دزدی و گذر میانِ زندگان و مردگان، همه در نظامِ کهن از آنِ او بود، و همه یک کارند که به زبان‌های گوناگون وصف شده.

و او را دو خانه است و در هر یک دیگرگونه رفتار می‌کند. در سنبله، که خاک است، جدا می‌کند و می‌سنجد و بهتر می‌کند؛ عطاردی است که بر مادّه فرود آمده. و در جوزا، که باد است، می‌پیوندد و می‌سنجد و به گردش درمی‌آورد؛ عطاردی است که بر معانی فرود آمده. ذهنِ سنبله می‌پرسد: این درست است؟ و ذهنِ جوزا می‌پرسد: این به چه می‌مانَد؟ و این دو پرسشِ جداگانه‌اند و هر دو جدی.

و نکته‌ای باریک: عطارد تنها سیاره‌ای است که بهرهٔ ثابتی از روز و شب ندارد. اگر پیش از خورشید برآید روزی است و اگر پس از او برآید شبی؛ خوی را از حالِ خویش می‌گیرد، و این همان است که برجِ زیرِ فرمانش بدان متهم است. کهنان این را دیدند و عیب نشمردند.

عنصر برج جوزا: بادِ ذوجسدین، و چرا این سطحی‌نگری نیست

باد عنصرِ نسبت است: فاصلهٔ میانِ چیزها و هر چه در آن روان است، از زبان و اندیشه تا سنجش و داد و ستد. و ذوجسدین طبعِ گذار است، پایانِ فصل، آنگاه که نقش پیشاپیش در فصلِ بعد می‌گدازد.

این دو را در هم ضرب کنید تا کارشناسِ پیوندِ فلک پدید آید. میزان، بادِ پیشرو، پیوند را می‌آغازد؛ دلو، بادِ ثابت، اصلی را نگاه می‌دارد. و جوزا، بادِ ذوجسدین، میانِ آن دو می‌رود؛ و رفتن خودْ مقصود است، نه ناکامی در رسیدن.

و اتهامِ سطحی‌بودن از همین‌جا می‌آید و همین‌جا خطا می‌کند. جوزایی که نُه دانش را تا میانه آموخته، از زبانِ کسی که یکی را آموخته «بی‌تمرکز» خوانده می‌شود؛ و آن یک نمی‌بیند که آن نُه با هم سنجیده می‌شوند. و آن بصیرتِ آشنای جوزا، همان که هیچ‌کسِ دیگر در اتاق نمی‌آوردش، از پیوندی میانِ دو میدان می‌زاید که تنها ایستاده در میانِ آن دو می‌بیندش.

با این همه، تهمت یکسره بی‌پایه نیست، و این نوشته وانمود نمی‌کند که هست. فصلِ آزمون‌ها را ببینید.

ویژگی‌های متولدین خرداد

در عمل: تندی‌ای که براستی تند است، نه صرفاً پرجنب‌وجوش. جوزا تندتر از گفتنش می‌پردازد و تندتر از پرداختنِ بیشترِ مردم می‌گوید؛ و شیرینی و خستگی هر دو از همین می‌آید.

در او کنجکاوی‌ای راستین هست؛ نه آن نمایشی، که آنی که پیشهٔ گمنامِ ناشناسی را چهل دقیقه پرسش می‌کند. و جوزا از معدود برج‌هایی است که آدمیان را دلکش می‌یابد، نه صرفاً سودمند یا خطرناک.

در او روانیِ زبان هست و بارها تا مرزِ افراط: این برج با سخن به کارها درمی‌آید و با سخن بیرون می‌رود، آنچه را اتاق حس می‌کند پیش از خودِ اتاق نام می‌نهد، و می‌تواند از رأیی دفاع کند که بدان باور ندارد، تنها برای آنکه ببیند چگونه می‌رود. و همین عادتِ واپسین زادگاهِ تهمتِ دورویی است، و سوءفهمی است راستین: آزمودنِ موضعی، داشتنِ آن نیست.

و در او جوانی‌ای هست که از جوانی درمی‌گذرد. جوزایی‌ها بارها سالمندترین کسانِ اتاق‌اند که هنوز آشکارا مایل‌اند دربارهٔ چیزی بر خطا باشند.

آزمون‌ها

آنچه امروز «معایب متولدین خرداد» خوانده می‌شود، نزدِ اهلِ فن بهای همان تندی و پهناست، و در چهار جا خود را نشان می‌دهد.

پهنایی که به بهای ژرفا خریده می‌شود. بهای راستینِ بخششِ جوزا، پروژهٔ نهمِ رهاشده است. این برج چندان تند به کاردانی می‌رسد که آن فلات، همان‌جا که پیشرفت از تندی می‌ایستد و آسیاب‌شدن می‌آغازد، همیشه چون شگفتی‌ای ناخوش می‌رسد، و وسوسهٔ آغازیدنِ چیزی نو نزدیک است که چیره شود.

دستگاهِ عصبی بیش از بودجه. باد و ذوجسدین با هم ذهنی می‌سازند که آرام‌گرفتن را خوب نمی‌داند. بی‌خوابی و بی‌قراری و گونه‌ای خستگیِ پراکنده اینجا مزمن‌اند، و چارهٔ همیشگیِ برج، یعنی ورودیِ بیشتر، وارونهٔ چاره است.

واژه چون درِ گریز. و این صادقانه‌ترین است. کسی که چنین روان است می‌تواند بی‌پایان گردِ یک احساس بگردد، و بارها می‌گردد. آنچه گشودگی می‌نماید گاه گریزی است بس ماهرانه، زیرا جوزا می‌تواند اعترافی راستین و دلکش و شیوا بیاورد که به هیچ نقطهٔ دردناکی نمی‌رسد.

و ناهمسانی، به انصاف. جوزا دروغگو نیست، اما با مردمانِ گوناگون براستی دیگرگونه است و همیشه نمی‌بیند. برج آن نسخه‌ای از خویش را پیش می‌آورد که گفت‌وگوی حاضر می‌طلبد؛ و این بخششی اجتماعی است و پس از سال‌ها می‌تواند صاحبش را دربارهٔ اینکه کدام نسخه از آنِ او بود بی‌گمان نگذارد.

سه رویِ جوزا

هر برج به سه وجه ده‌درجه‌ای بخش می‌شود. بر ترتیبِ کلدانی، وجه‌های جوزا از آنِ مشتری است، سپس مریخ، سپس خورشید. و چون خورشید هر روز نزدیکِ یک درجه می‌رود، این سه پاره کمابیش همان دهه‌های اول و دوم و سومِ خردادند.

صفر تا ده، دههٔ اول خرداد: وجهِ مشتری. جوزایِ آموزگار: کنجکاوی‌ای که معنا می‌خواهد نه تنها داده. محتمل‌ترین کس برای آنکه آن پهنا را به فلسفه‌ای یا کتابی یا دانشی راستین بدل کند.

ده تا بیست، دههٔ دوم: وجهِ مریخ. تیزترین و ستیزنده‌ترین: مناظره‌گر، هجوسرا، روزنامه‌نگار. ذوقی که لبه دارد، و کم‌شکیب‌ترینِ سه.

بیست تا سی، دههٔ سوم: وجهِ خورشید. اجراگر. گرمی و حضور بر تندی افزوده می‌شود، و محتمل‌ترین کس برای آنکه براستی به سخن‌گفتن نامور شود. و شگفت آنکه استوارترینِ سه نیز هست: خورشید به برجی که به طبع مرکز ندارد مرکزی می‌دهد.

متولدین خرداد در عشق

جوزا عاشقِ یک ذهن می‌شود. کششِ تنانه جای خود دارد، اما آنچه این برج را نگاه می‌دارد گفت‌وگوست، یعنی این یافته که دیگری را درونی است که ارزشِ گشتن دارد و پیوسته اتاق‌های تازه می‌گشاید. و ملال برای جوزا دردی خُرد نیست؛ حالِ مرگ است.

دلبری‌اش بیشتر خوش است و پیمانش بیشتر آهسته، و سببی دارد که باید آشکارا گفت: این برج بیش از دیگران راه‌های نرفته را می‌بیند. برگزیدنِ یک تن، بستنِ یازده در است، و جوزا بستهٔ درها را تیزتر حس می‌کند تا گشودهٔ آن یکی را.

و آنچه جوزایی را نگاه می‌دارد تازگیِ آورده از بیرون نیست، که هیچ یاری در سرگرم‌کردن از جهان پیش نمی‌افتد؛ بلکه کسی است که براستی ته نمی‌کشد: کارهای خویش دارد، رأیش را می‌گرداند، و در سالِ نهم هنوز چیزهای تازه می‌گوید. یعنی ژرفا اینجا بسیار بهتر از تنوع کار می‌کند.

و آنچه جوزا باید در برابر بدهد و بارها نمی‌دهد، همان گفت‌وگویی است که نمی‌تواند دلکشش کند: آن سخنِ مسطح و ناهموار و بی‌شیرینی دربارهٔ آنچه براستی خراب است. و اگر بخواهید جفتی را محققانه ببینید، نه به برج تنها، تطبیقِ دو زایچه آن فن است، و حجت را در سازگاری فعل است گفته‌ایم.

متولدین خرداد در دوستی و خانواده

در دوستی، جوزا خوش‌ترین هم‌نشینِ فلک است و دشوارترین برای در دست گرفتن. سخنی را که چهار سال پیش گذرا گفته‌اید به یاد می‌آورد و پاسخِ سه پیام را از یاد می‌برد. دوستی راستین است؛ ادارهٔ آن نه.

در خویشاوندی، این برج بارها مترجمِ خانواده است: کسی که می‌تواند هر عضو را برای دیگران شرح دهد و با هر کسِ خانه پیوندی اندکی دیگرگون دارد.

در پدری و مادری، جوزا با کودکان چنان سخن می‌گوید که گویی آدمیان‌اند؛ و کودکان این را درمی‌یابند و کم از یاد می‌برند. خانه پر است از پرسش و کتاب و شرحی که اندکی بالاتر از سنِ کودک داده می‌شود، و این بیشتر بخشش است. و جایِ خطایش کودکی است که استواری می‌خواهد نه انگیزش، و بارها کودکِ ثور یا سرطان است، که جنبشِ همیشگیِ خانه را نبودِ زمین می‌یابد.

متولدین خرداد در کار و مال

جوزا را آنجا بنشانید که کار زبان است یا پیوند یا گوناگونی: نوشتن، روزنامه‌نگاری، آموزش، ترجمه، فروش، چانه‌زنی، حقوق، دلالی، طنز، رسانه، دیپلماسی، و پژوهشی که میدان‌ها را درمی‌نوردد. هر جایگاهی که ارزشش از رفت‌وآمد میانِ زمینه‌ها می‌آید نه از نشستن در یکی.

و ناسازگارهایش: کارهای درازِ تنها بی‌هم‌سخن، تخصصِ ژرف در میدانی باریک، و پیش از همه روزمرگی، یعنی همان کار، بی‌دگرگونی، تا بی‌نهایت. جوزا در کارِ تکراری تنها بیزار نیست؛ کارکردش براستی فرو می‌افتد، زیرا آن توانی که گرسنه می‌ماند توجه است.

و در مال: این برج از چند جوی می‌کِشد و بی‌تشریفات خرج می‌کند. و دشواریِ آشنایش ولخرجی نیست، بی‌نظمی است: سه سرچشمهٔ درآمد، بی‌هیچ سامانه، و بیزاری از آن ساعتِ کسل‌کننده‌ای که سامانشان می‌داد. جوزایی که خاکی‌ای را برای ساختار به کار گیرد یا با او پیوند بندد آشکارا بهتر می‌کند، و نیک است بداند که سنبله خداوندِ برجش را با او شریک است، پس سرزمینی بیگانه نیست.

دست‌ها و شش‌ها، و آنچه پزشکانِ کهن نسبت دادند

در تقسیمِ کهنِ اندام بر برج‌ها، شانه‌ها و بازوها و دست‌ها و شش‌ها از آنِ جوزاست، یعنی هر چه دراز می‌شود و هر چه هوا را داد و ستد می‌کند. و متونِ کهن این برج را به عیبِ نفس و به حالاتِ عصبی پیوستند.

نجومِ پزشکی می‌خوانَد که فشارِ هر برج کجا می‌نشیند؛ تشخیص نمی‌دهد، و نشانهٔ بیماری جایش نزدِ پزشک است. فشارِ جوزا در عصب می‌گذرد: این برج عصبِ خویش را سخت می‌راند، و جوزایی که آرامِ خود را نگاه می‌دارد و از ورودی به عمد می‌بُرد آشکارا کاراتر است از آنکه انگیزش را آسایش می‌پندارد. و آسایش نیست.

مرد متولد خرداد

پارسی‌گویان عطارد را دبیرِ فلک خوانده‌اند، و مرد متولد خرداد بیشتر وقت‌ها چیزی از آن دبیر را با خود دارد: سخنی آماده، خبری تازه، و پرسشی که هنوز نپرسیده. در مجلس دیرتر از همه خسته می‌شود و زودتر از همه پیوند می‌زند. تازه‌وارد را به دیگری می‌شناساند، رشتهٔ گفت‌وگو را از جایی به جایی می‌برد، و پیش از آنکه شب به پایان برسد نیمی از حاضران را به نام می‌شناسد. جوانی‌اش با سال‌ها نمی‌رود؛ در پنجاه‌سالگی هنوز آماده است که دربارهٔ چیزی رأیش را بگرداند.

در عشق، پیش از هر چیز ذهنِ همسر را می‌خواهد. زیبایی او را می‌کشاند، اما گفت‌وگوست که نگاهش می‌دارد، و همسری که در سالِ دهم هنوز چیزی تازه برای گفتن دارد، او را از هر بندی استوارتر می‌بندد. دیر پیمان می‌بندد، چون بستنِ یک در را بستنِ درهای دیگر می‌بیند؛ اما چون بست، با شوخی و نامه و پیامِ بی‌وقت مهرش را می‌نماید. و آنچه همسرش باید بداند این است که پرحرفیِ او همیشه نشانهٔ آسودگی نیست: گاه دردی را در لابه‌لای سخن پنهان می‌کند، و کسی که به نرمی به آن نقطه برسد، او را بیش از همه به خود نزدیک کرده است.

در خانه پدری است که با فرزند چون با آدمی بزرگ سخن می‌گوید و کتاب‌هایی اندکی بالاتر از سنش به دستش می‌دهد. نظمِ روزمره نقطهٔ سستیِ اوست: صورت‌حساب و قرار و کارِ تکراری را خوش ندارد، و نیکوست که همسری داشته باشد که این‌ها را با او قسمت کند بی‌آنکه سرزنشش کند. چون چنین شد، خانه‌اش از خنده و بحث و مهمانِ ناخوانده خالی نمی‌ماند.

زن متولد خرداد

زن متولد خرداد را از نگاهش می‌شناسند، که پیوسته در جست‌وجوست، و از سخنش، که پیش از پایانِ جملهٔ شما به جملهٔ بعد رسیده است. کنجکاوی‌اش نمایشی نیست: می‌تواند ساعتی دربارهٔ پیشهٔ کسی که تازه شناخته پرسش کند و هر پاسخ را به یاد بسپارد. چند کار را با هم پیش می‌برد، چند حلقهٔ دوستی دارد که یکدیگر را نمی‌شناسند، و در هر یک اندکی دیگرگون است؛ نه از دورویی، که از آن رو که هر گفت‌وگو را به زبانِ خودش پاسخ می‌دهد.

در عشق همدمِ اندیشه می‌خواهد. همراهی که تنها پناه بدهد و سخنی نداشته باشد، او را در دلِ امنیت دلتنگ می‌کند؛ و کسی که با او بحث کند و بخندد و کتابی تازه به خانه بیاورد، دلش را نگاه می‌دارد. رشک و بازجویی او را می‌گریزاند، چون آزادیِ رفت‌وآمد میانِ مردمان برایش هواست. مهرش را با پیوستگی نشان می‌دهد: پیامی که در میانهٔ روز می‌فرستد، ماجرایی که فقط برای یارش نگه داشته، شوخی‌ای که تنها آن دو معنایش را می‌فهمند.

مادری است که فرزندان را با پرسش بزرگ می‌کند و خانه را پر از کتاب و بازی و سفرِ کوتاه می‌خواهد. و آزمونِ او همان آزمونِ برجش است: پراکندگی، و اینکه دردِ خود را با سخنی شیرین بپوشاند. کسی که بتواند بی‌شتاب کنارش بنشیند، حالِ راستش را بپرسد و منتظرِ پاسخِ راست بماند، به جایی از او راه می‌یابد که دیگران هرگز نرسیده‌اند.

سازگاری متولدین خرداد با ماه‌های دیگر

هر جفتِ زیر زمینی است که دو خورشید از آن آغاز می‌کنند؛ و زایچه‌های کامل نشان می‌دهند این راه چگونه پیموده می‌شود. در یک کلام، آسان‌ترین همراهانِ جوزا متولدین مهر و بهمن‌اند، یعنی میزان و دلو از عنصرِ باد؛ با متولدین مرداد، اسد، از نیرومندترین پیوندهایش را دارد، و با متولدین فروردین نیز خوش است. دشوارترینشان متولدین شهریور و اسفند و آبان‌اند، سنبله و حوت و عقرب؛ و متولدین آذر، یعنی قوس، بر قطرِ او نشسته‌اند. هر دو برج را در سنجهٔ سازگاریِ ما بیازمایید، یا با قرائتِ سازگاریِ کامل دورتر بروید.

جوزا و حمل (خرداد و فروردین)

حمل به گونه‌ای دیگر تند است، تنانه نه ذهنی، و برانگیختن‌های جوزا را بازی می‌گیرد نه زخم. باد آتش را می‌پرورد؛ براستی خوش است. و هیچ‌یک چیزی را به پایان نمی‌برد، که تا وقتی مشکل نشود مشکل نیست.

جوزا و ثور (خرداد و اردیبهشت)

ثور برجِ همسایه است و خویِ وارونه. ثور او را ناجدی می‌یابد و او ثور را نجنبنده. چون بسازد، از آن روست که ثور زمین می‌دهد و جوزا هوا؛ اما از هر دو سو کوششی خواسته می‌خواهد.

جوزا و جوزا (خرداد و خرداد)

شناختی بی‌درنگ و گفت‌وگویی که می‌تواند دهه‌ها بکشد. دو بادِ ذوجسدین شوقی سترگ می‌زایند و ساختاری هیچ. خوش است، و به اسکلتی از بیرون نیازمند، چون کارِ مشترک یا فرزند یا وامی؛ وگرنه بخار می‌شود.

جوزا و سرطان (خرداد و تیر)

سرطان پایداریِ عاطفی می‌خواهد و جوزا گوناگونیِ ذهنی می‌دهد. سرطان سبکیِ جوزا را گریز می‌خواند، و گاه هست. آنگاه می‌سازد که جوزا بیاموزد برخی گفت‌وگوها را نباید سرگرم‌کننده کرد.

جوزا و اسد (خرداد و مرداد)

اسد از نیرومندترین‌های اینجاست. گرمی و اعتماد و مرکز می‌آورد، و جوزا ذوق می‌آورد و هرگز ملول نمی‌کند. و اسد از معدود برج‌هایی است که چندان بر خود ایمن است که از سربه‌سرگذاشتن خوشش می‌آید؛ و آن زبانِ مادریِ مهرِ جوزاست.

جوزا و سنبله (خرداد و شهریور)

سنبله عطارد را با او شریک است و دیگر تقریباً هیچ: تربیعی میانِ دو برج با یک خداوند، که آن را دلکش و خراشنده می‌کند. هر دو ذهنی‌اند و هر دو بی‌قرار؛ سنبله درست‌بودنش را می‌خواهد و جوزا دلکش‌بودنش را. هم‌کارانی عالی، یارانی دشوار.

جوزا و میزان (خرداد و مهر)

میزان آسان‌ترین تثلیثِ بادی است. دوستیِ مشترکِ سخن و مردم و فرهنگ و انصاف. میزان داوریِ ذوقی و توانِ پیمان‌بستن می‌آورد که جوزا ندارد؛ و جوزا میزان را از ماندن در تردید باز می‌دارد. و سستیِ مشترکشان گریز از ستیز است که جامهٔ سازگاری پوشیده.

جوزا و عقرب (خرداد و آبان)

عقرب ژرفای تمام و آشکارگیِ تمام می‌خواهد؛ و جوزا درست در نابه‌جاترین لحظه با ذوق می‌گریزد. و عقرب آن گریز را خیانت می‌یابد. سخت گیراست و در بنیاد دشوار؛ و عقرب از هر برجی بیشتر می‌تواند از پسِ جوزا ببیند، و جوزا این را هم هراس‌انگیز می‌یابد و هم گریزناپذیر.

جوزا و قوس (خرداد و آذر)

قوس بر قطرِ او نشسته: محورِ خبر در برابرِ معنا، واقعیت در برابرِ باور. جوزا گرد می‌آورد و قوس نتیجه می‌گیرد. از برانگیزنده‌ترین مقابله‌های فلک و از پرمجادله‌ترین‌ها، به معنای نیکو.

جوزا و جدی (خرداد و دی)

جدی او را ناجدی می‌یابد و او جدی را بی‌شادی، و هر دو به یک شیوه بر خطایند. چون بسازد، که بیشتر در سال‌های پسین است، جدی به استعدادِ جوزا ساختاری می‌دهد که به حساب آید، و جوزا جدی را از سنگ‌شدن باز می‌دارد.

جوزا و دلو (خرداد و بهمن)

دلو تثلیثِ بادیِ دیگر است و بارها ذهنی‌ترین خرسندیِ این فهرست. هر دو در اندیشه می‌زیند و هر دو آزادی می‌خواهند. تفاوت آنکه دلو به اصلی پیمان می‌بندد و جوزا به پرسشی؛ و این بیشتر تکمیل می‌کند و گاه می‌آویزد.

جوزا و حوت (خرداد و اسفند)

حوت تربیعِ ذوجسدینِ دیگر را می‌سازد. هر دو روان‌اند و سازگارشونده و دشوار در دست آمدن؛ و این سازگار می‌نماید، اما بیشتر معنایش آن است که هیچ‌یک هرگز سویی نمی‌نهد. جوزا احساس را تحلیل می‌کند و حوت احساسش می‌کند؛ و هر یک روشِ دیگری را اندکی ناواقعی می‌یابد.

سنگ ماه تولد خرداد، رنگ و عدد شانس

اهلِ فن نسبت‌های هر برج را نخست از خداوندِ آن می‌گیرند، چون برج خانهٔ اوست. جوزا خانهٔ عطارد است، پس روزش چهارشنبه است، روزِ تیر در شمارِ روزهای هفته بر هفت ستاره؛ روزی که نامه‌نگاری و قرارداد و نوشتن و آغازِ آموختن را در آن می‌نهند. نخستین ساعتِ پس از برآمدنِ آفتاب در چهارشنبه ساعتِ خودِ عطارد است، و سازگارترین ساعتِ هفته برای کارهای این برج. و فلزش سیماب است، جیوهٔ روان که بر هیچ شکلی نمی‌ایستد، و در کتاب‌های کهن راست‌ترین تصویرِ عطارد.

اما فهرست‌های سنگ یکسان نیستند. شناخته‌ترین سنگی که به متولدین خرداد نسبت می‌دهند عقیق است، به‌ویژه عقیقِ نواری با لایه‌های پیاپی‌اش، که گویی چند سنگ در یک سنگ است. زمرد را نیز به جوزا داده‌اند، که سنگِ عطارد در سنتِ هندی و سنگِ ماهِ مه است؛ و مروارید و سنگِ ماه را به آنان که در روزهای ژوئنیِ این برج، یعنی از دههٔ دومِ خرداد به بعد، زاده‌اند.

رنگش نزدِ بیشترِ اهلِ کارِ امروز زرد است، و با آن سبزِ روشن. و کهنان رنگ‌های آمیخته را به عطارد می‌دادند، چون او خویِ هر چه را با آن درآمیزد می‌گیرد؛ پس هر چه دو رنگ در آن گرد آمده باشد جوزا را می‌برازد. در هفت‌پیکرِ نظامی، بهرام روزِ چهارشنبه به گنبدِ پیروزه‌گون می‌رود، و این رنگِ روزِ عطارد است در شعرِ پارسی. و عدد شانسش پنج است، چون در حسابِ اعدادی که به کلدانیان نسبت می‌دهند، و اهلِ عدد نسبت‌های ستارگان را بر آن بنا کرده‌اند، پنج از آنِ عطارد است؛ و سه را نیز بر آن می‌افزایند، چون جوزا سومین برجِ دایره است.

نام‌آورانِ متولد خرداد

باب دیلن (۲۴ مه ۱۹۴۱)، مرلین مونرو (۱ ژوئن ۱۹۲۶)، والت ویتمن (۳۱ مه ۱۸۱۹)، توماس مان (۶ ژوئن ۱۸۷۵)، آنه فرانک (۱۲ ژوئن ۱۹۲۹)، پل مک‌کارتنی (۱۸ ژوئن ۱۹۴۲)، مورگان فریمن (۱ ژوئن ۱۹۳۷)، جان اف. کندی (۲۹ مه ۱۹۱۷)، فدریکو گارسیا لورکا (۵ ژوئن ۱۸۹۸)، ایگور استراوینسکی (۱۷ ژوئن ۱۸۸۲) و اورهان پاموک (۷ ژوئن ۱۹۵۲).

فهرستی است که به‌طرزی غیرعادی از اهلِ واژه پر است، و از کسانی که در یک زندگیِ کاری بارها صدای خویش را دگرگون کردند، که دیلن آشکارترینِ آنان است و استراوینسکی ریشه‌ای‌ترینشان. و این برجِ عطارد است که همان می‌کند که سنت می‌گوید.

موسمِ جوزا از آنِ همه است

نزدیکِ سی روز خورشید از جوزا می‌گذرد، در حقِ هر کس، و سنت آن را موسمِ گردآوردن می‌شمارد نه گزیدن: ماهِ پرسیدن و خواندن و دیدار و به‌عمد نتیجه‌نگرفتن. موسمِ حمل می‌گزیند، موسمِ ثور هزینه می‌کند، و موسمِ جوزا می‌جوید.

پس برجتان هر چه باشد، این همان پنجره‌ای است که متونِ کهن برای نامه‌نگاری و چانه‌زنی و سفرهای کوتاه و آموختنِ چیزی همسایهٔ دانستهٔ خویش می‌گذارند. اگر تصمیمی می‌تواند یک ماه بماند، این همان ماهی است که بگذارید بماند.

فال روزانه متولدین خرداد

این نوشته سرشتِ پایدارِ برج را وصف می‌کند، و آسمانِ هر روز سخنِ دیگری دارد. آن سخن را در فال روزانهٔ برج جوزا بخوانید، که هر روز تازه می‌شود و رایگان است؛ و اگر طالعِ خود را می‌دانید، فالِ برجِ طالع را نیز کنارش بگذارید، چون اهلِ فن آسمانِ روز را از هر دو می‌سنجند. برای برجی که عطارد خداوندِ آن است، روزهای رجعتِ عطارد در همین فال پیداست.

و اگر در روزِ آخرِ اردیبهشت یا روزِ آخرِ خرداد زاده‌اید و برجتان را به یقین نمی‌دانید، از برجِ شما بر پایهٔ تاریخ تولد آغاز کنید؛ آنجا برای هر روزِ سال صفحه‌ای هست که برجِ آن روز را می‌گوید.

فراتر از برجِ آفتابی

هر چه گفته شد یک جایگاه را وصف می‌کند از ده‌ها. و جوزایِ آرام و استوار و ژرف‌تمرکز تناقض نیست؛ بیشتر ماهش در ثور یا جدی است، یا طالعی ثابت دارد که آن ثقلی را می‌دهد که خورشیدش نمی‌دهد.

طالع چیست را بخوانید، سپس برجِ قمریِ خویش را، سپس آنکه این سه چگونه به هم می‌آیند، و ببینید زایچه به‌راستی چه دارد. و جوزا به‌ویژه نوشتهٔ ما را دربارهٔ رجعتِ عطارد بخواند، که آن ستاره خداوندِ اوست و رجعتش او را بیش از دیگران می‌رسد. و اگر نزدیکِ سی‌سالگی هستید و بداهه‌گویی دیگر کارساز نیست، سبب بازگشتِ زحل است.

همه را رایگان در صفحهٔ زایچه بشمارید، آسمانِ امروزتان را در طالعِ جوزا ببینید، و هرگاه خواستید همهٔ ابزار خوانده شود نه خلاصه‌اش، قرائتِ زایچه جای آن است.

پرسش‌های رایج درباره متولدین خرداد

متولدین خرداد چه برجی هستند؟

متولدین خرداد برج جوزایند، از نزدیکِ ۲۱ مه تا ۲۰ ژوئن. خورشید هر سال در روزِ آخرِ اردیبهشت یا نزدیکِ آن به جوزا درمی‌آید و در روزِ آخرِ خرداد به سرطان می‌رود، پس زادگانِ روزهای مرزی برجِ خود را با زایچه می‌سنجند.

ویژگی‌های متولدین خرداد چیست؟

ذهنی تند، کنجکاویِ راستین، زبانی روان، و جوانی‌ای که از جوانی درمی‌گذرد. جوزا برجِ پیوند میانِ چیزها و مردمان و معانی است، چون خداوندش عطارد است.

معایب متولدین خرداد چیست؟

آشکارترینش پهنایی است که به بهای ژرفا خریده می‌شود و کارهای نیمه‌کاره بر جا می‌گذارد، و ذهنی که آرام‌گرفتن را خوب نمی‌داند. راست‌ترینش آن است که سخن گاه درِ گریز از احساسِ دردناک می‌شود، و اینکه با هر جمعی اندکی دیگرگون است و همیشه نمی‌بیند.

متولدین خرداد با متولدین چه ماهی سازگارترند؟

آسان‌ترین همراهانشان متولدین مهر و بهمن‌اند، یعنی میزان و دلو از عنصرِ باد، و با متولدین مرداد پیوندی نیرومند و با متولدین فروردین پیوندی خوش دارند. دشوارترین پیوند با متولدین شهریور و اسفند و آبان است، و در هر جفتی زایچه‌های کامل داورِ واپسین‌اند.

سنگ ماه تولد خرداد چیست؟

شناخته‌ترین سنگِ متولدین خرداد عقیق است، و زمرد و مروارید و سنگِ ماه را نیز در فهرست‌های دیگر به آنان نسبت می‌دهند. رنگشان زرد و سبزِ روشن است، عدد شانسشان پنج، و روزشان چهارشنبه.

سیارهٔ حاکم بر متولدین خرداد چیست؟

خداوندِ برج جوزا عطارد است و عنصرش باد، با طبعِ ذوجسدین که بهار را به پایان می‌برد و به تابستان می‌سپارد. مشتری در این برج وبال دارد، و هیچ‌یک از هفت سیاره در آن شرف یا هبوط ندارد.

طالع

آخرین به‌روزرسانی: ۴ آبان ۱۴۰۵

کتابخانه هنر را می‌آموزد. خوانش آن را بر شما می‌گشاید.

خوانش شخصی‌تان را بگیرید