رفتن به محتوا

دانشی که راه را روشن می‌کند و با شما می‌ماند

برج اسد (متولدین مرداد): ویژگی‌ها، مرد و زن، عشق و سازگاری

برج اسد (متولدین مرداد): ویژگی‌ها، مرد و زن، عشق و سازگاری

خانهٔ خورشید و آتشِ ثابت: ویژگی‌ها و معایب متولدین مرداد، مرد و زن اسدی، عشق و کار، سنگ و رنگ و عدد شانس، و سازگاری با ماه‌های دیگر.

اسد تنها برجی است که خداوندش خودِ خورشید است، و همین یک نکته هم برج را روشن می‌کند و هم آن بدخوانیِ همیشگی را. خورشید گردِ چیزی نمی‌گردد؛ هر چه در زایچه هست نسبت به جای او سنجیده می‌شود. و برجی که بر این اصل بنا شده، همیشه چنان می‌نماید که خواستارِ توجه است، حال آنکه آنچه براستی می‌کند اشغالِ یک مرکز است؛ و فاصلهٔ میانِ این دو همهٔ اسد است، کریمانه زیسته یا بد.

برج اسد، برجِ متولدین مرداد، پنجمین برج از دوازده برج است: آتشی و ثابت، به خداوندیِ خورشید، و نشانش شیر. در این نوشته ویژگی‌های متولدین مرداد و معایبشان را چنان می‌خوانیم که اهلِ فن می‌خوانند، و از مرد و زنِ این برج، از عشق و کار و مالشان، از سنگ و رنگ و عدد شانسشان، و از سازگاری‌شان با متولدین ماه‌های دیگر سخن می‌گوییم.

برج اسد در یک نگاه

هنگام: نزدیکِ ۲۳ ژوئیه تا ۲۲ اوت، یعنی مرداد. نشان: شیر، ♌. عنصر: آتش، یکی از عناصر اربعه. طبع: ثابت، از برج‌هایی که فصل را در اوجش نگاه می‌دارند. خداوندِ برج: خورشید، که پارسی‌گویان مهر و هورش نیز خوانده‌اند. شرف: هیچ‌یک از هفت سیارهٔ کهن. وبال: زحل. هبوط: هیچ. روشن‌ترین ستاره‌اش: قلب‌الاسد، یکی از چهار ستارهٔ شاهیِ ایران و در سنت نزدیک‌ترین ستاره به معنای پادشاهی؛ و در دُمش صرفه یا ذَنَب‌الاسد. و از تن، در طبِّ کهن: دل و ستون فقرات و بالای پشت. موسمش: میانهٔ تابستان؛ نه آغازِ گرما، که پایداریِ آن.

نه شرفی و نه هبوطی. در اسد چیزی برکشیده نمی‌شود و چیزی فرو نمی‌ریزد، زیرا خودِ برج نشیمنِ سرچشمهٔ نورِ زایچه است. بالاتر از این جایی نیست که سیاره‌ای بدان برکشیده شود.

تاریخ تولد متولدین مرداد

خورشید در روزی ثابت به اسد درنمی‌آید؛ درآمدنش سالی نزدیکِ یک روز پس و پیش می‌شود. زادهٔ بیست‌ودوم یا بیست‌وسومِ ژوئیه، و زادهٔ بیست‌ودوم و بیست‌وسومِ اوت، می‌تواند این سو یا آن سویِ مرز باشد.

و به گاه‌شمارِ خودمان، خورشید در روزِ آخرِ تیر یا نخستین روزِ مرداد به اسد درمی‌آید و در روزِ آخرِ مرداد یا نخستین روزِ شهریور به سنبله می‌رود. پس متولدین مرداد به‌تقریب همان اسدی‌اند، و تنها زادگانِ روزهای مرزیِ دو سوی ماه باید سال و ساعتِ خود را بسنجند.

و جز زایچه‌ای که بر دادهٔ خودِ شما بسته شود فیصله نمی‌دهد؛ زایچه‌یابِ رایگانِ ما در چند ثانیه می‌بنددش. و این در کرانهٔ سنبله مهم‌تر است، که دو خوی چنان وارونه‌اند که آدمی سال‌ها خود را نسخهٔ ناکامِ برجی می‌پندارد که برجِ او نیست.

نماد برج اسد: شیر، پیش از آنکه شیر باشد

افسانهٔ یونانی شیرِ نمئا است، نخستین کارِ هراکلس: جانوری که پوستش را هیچ سلاح نمی‌درید، پس ناچار با دست خفه‌اش کرد و با چنگالِ خودش پوستش را کند. و زئوس در آسمانش نشاند.

و نکتهٔ شایستهٔ نگاه‌داشتن همان پوست است. این جانوری است که تعریفش نفوذناپذیری است، و صورتِ فلکی نه پهلوان که خودِ جانور را جاودان می‌کند، یعنی آن را که بریده نشد. و اعتمادِ اسد در بهترین حالش دقیقاً همین است: نه نبودِ زخم، که سطحی که هر ضربه را بر خود نمی‌گیرد. و در بدترین حالش همان پوست است که خبرِ سودمند را به درون راه نمی‌دهد.

بابلیان این ناحیه را «شیر» خواندند، و این از معدود صورت‌هایی است که نقشش در هر تمدنی که آسمان را نگاشت ثابت ماند: میان‌رودانی و مصری و یونانی و ایرانی و عربی، همه شیری دیدند. و ستارگان براستی به شیری خفته می‌مانند، که کمیاب‌تر از آن است که می‌پندارید.

و ایرانی را در این برج نشانی است که بر پرچم نشست: شیر و خورشید. نگارهٔ شیری که خورشید از پشتش برمی‌آید، در آغاز نگارهٔ نجومیِ خورشید در خانهٔ خویش، یعنی اسد، بود؛ بر سکه‌ها و کاشی‌های سده‌های میانه نقش بست، و قرن‌ها نشانِ ایران ماند. کمتر برجی است که نگاره‌اش چنین از کتابِ منجمان به زندگیِ یک ملت رفته باشد.

و قلب‌الاسد را یادی جداگانه سزاست. یکی از چهار ستارهٔ شاهی است، نشانِ پادشاهی و عاقبت رصدش می‌کردند، و جایگاهش در سجل‌های بابلی آن را از پُررصدترین ستارگانِ تاریخِ آدمی کرده است. و تقدیمِ اعتدالین از آن زمان آن را به نخستین درجهٔ سنبله رسانده است؛ زایچهٔ امروز پادشاهِ کوچک را در آغازِ سنبله می‌نشاند، و صورت همچنان او را دلِ شیر می‌کشد.

خورشید، و آنچه براستی از آنِ اوست

اسد را نمی‌توان فهمید مگر خورشید را اصلی بگیرید نه خُلقی. خورشید در سنت خداوندِ زندگی و غایت و مرکزِ جان‌بخش است، همان که عمر را عمر می‌کند نه زنجیره‌ای از رویدادها. او همان است که شما برایِ آنید.

و دو نتیجه از این برمی‌خیزد که بیشترِ رفتارِ اسد را روشن می‌کند.

نخست آنکه خورشید نور می‌دهد و نمی‌گیرد. پس اسد در ساختِ خویش برجی است بخشنده: اتاق را گرم می‌کند، بی‌دریغ می‌ستاید، و فضل و توجه را بیش از آنکه کلیشه اجازه دهد به بیرون می‌گرداند. و آن اسدهایی که توجه را انبار می‌کنند همان‌هایند که به‌قدرِ کفایت از آن نمی‌یابند؛ و این تشخیصی است دیگر و بس درمان‌پذیرتر.

دوم آنکه خورشید در حاشیه نمی‌مانَد. اسدی در جایگاهی که سهمش دیده نمی‌شود تنها احساسِ کم‌ارج‌شدن نمی‌کند؛ چیزی در او براستی می‌خوابد. و این خودبینی نیست؛ شیوهٔ گوارشِ این برج است. قدرشناسی برای اسد همان است که ایمنی برای سرطان و آزادی برای قوس: تجمل نیست، خوراک است.

و در بابِ بهرهٔ روز و شب نیز بنگرید: خورشید سرورِ گروهِ روزی است، پس اسدِ روززاد خداوندِ خویش را در شرطِ خوشش دارد. و شب‌زادگان بارها با نورِ خویش پیوندی خصوصی‌تر دارند و همین را نشانهٔ آن می‌گیرند که براستی اسد نیستند. زایچه‌یاب به شما می‌گوید کدام‌اید.

عنصر برج اسد: آتشِ ثابت، و چرا این خودنمایی نیست

آتش می‌خواهد کاری کند و در کار دیده شود. و ثابت جایگاه را در میانهٔ فصل نگاه می‌دارد، آنگاه که نه چیزی نو می‌آغازد و نه چیزی هنوز می‌گدازد.

این دو را در هم ضرب کنید تا تابشی پایدار پدید آید: توانِ دادن به آهنگی یکنواخت، سال‌ها. حمل، آتشِ پیشرو، جهیدنِ آتش‌زنه است؛ قوس، آتشِ ذوجسدین، شعله را به جایی نو می‌برد. و اسد، آتشِ ثابت، اجاق است: آتشی که اتاق را گردش می‌سازند و روشن نگاهش می‌دارند.

و این چارچوبِ درستِ آن چیزی است که نیازِ اسد به توجه می‌خوانند. اجاق از آن رو که در میان است خودبین نیست. در میان است چون گرمی از او می‌آید و خانه بر گردِ او سامان می‌گیرد. و جایِ گسست اجاقی است که دیگر گرمی نمی‌دهد و همچنان می‌خواهد اثاث رو به او باشد.

ویژگی‌های متولدین مرداد

در عمل: گرمی‌ای که براستی حس می‌شود نه نمایش داده. امضای راستینِ اسد خودپسندی نیست، بلکه توانِ آن است که دیگران را از آنچه هنگامِ درآمدن بودند بزرگ‌تر کند. بهترین اسدها دیگران را بزرگ می‌نمایانند.

در او بخشندگی‌ای هست که بارها به‌راستی گران تمام می‌شود. این برج پول و وقت و اعتبار و آشنایی را با بی‌حسابی‌ای می‌بخشد که برج‌های دیگر را گیج می‌کند.

در او وفایی از گونهٔ ثابت هست: دیر می‌بندد، سخت می‌پاید، و شخصی است نه قراردادی. اسد به یک نهاد وفادار نمی‌مانَد؛ به آدم‌هایی درونِ آن وفادار می‌مانَد.

در او دلیری‌ای هست به شکلی خاص: آمادگیِ دیده‌شدن در حالِ شکست، که کمیاب‌تر و دشوارتر از دلیریِ تن است. اسد برمی‌خیزد و پیشِ جمع بر خطا می‌شود، و باز برمی‌خیزد.

و در او رانه‌ای به آفریدن هست که اختیاری نیست. این برج باید چیزی بسازد، اجرایی یا کاری یا خانه‌ای یا پیکره‌ای از کار، که مهرِ او بر آن باشد. و اسدی که برای این راهی ندارد دشوار می‌شود، به شیوه‌ای که هیچ‌کس، از جمله خودش، درست تشخیصش نمی‌دهد.

آزمون‌ها

آنچه امروز «معایب متولدین مرداد» خوانده می‌شود، نزدِ اهلِ فن سایهٔ همان نور است، و در چهار جا خود را نشان می‌دهد.

غروری که اصلاح را برنمی‌تابد. هستهٔ صادقانهٔ مشکل. اسد نقدِ درست را حمله به منزلت می‌گیرد نه خبر، و هرچه درست‌تر باشد بیشتر می‌سوزاند. و کارنامه‌های تمامی همین‌جا از حرکت ایستاده‌اند، زیرا آن بازخوردی که مرحلهٔ بعد را می‌گشود با لحنی رسید که برج نتوانست از پسِ آن بشنود.

نیاز به آنکه تماشاگر نگاه کند. بخشندگیِ اسد راستین است، و آشکارا آنجا که دیده می‌شود آسان‌تر است. و آن نیکیِ بی‌شاهد، کارِ کسل‌کنندهٔ بی‌نام و بی‌سپاس، آزمونِ راستین است، و این برج محتمل‌ترین کس است که در خاموشی از کنارش بگذرد.

لجاجتِ ثابت در پالتویی گرم. چون اسد خوشایند است، نجنبیدنش را دیر می‌بینند. این برج شما را در بحث نمی‌شکند؛ فقط، خوش‌رو، همان کاری را که گزیده بود ادامه می‌دهد.

مالیاتِ هیاهو. آشکارا: چون اسد از جوهرِ راستین به‌قدرِ کفایت نیابد، شدت را جانشین می‌پذیرد و می‌تواند در زندگی‌ای آرام مقداری هوا بسازد. و این بدخواهی نیست؛ کمبودِ خوراکی است که بد بیان می‌شود.

سه رویِ اسد

هر برج به سه وجه ده‌درجه‌ای بخش می‌شود. بر ترتیبِ کلدانی، وجه‌های اسد از آنِ زحل است، سپس مشتری، سپس مریخ. و چون خورشید هر روز نزدیکِ یک درجه می‌رود، این سه پاره کمابیش همان دهه‌های اول و دوم و سومِ مردادند.

صفر تا ده، دههٔ اول مرداد: وجهِ زحل. جدی‌ترین و منضبط‌ترین اسد، و پرتردیدترین، که زحل در این برج وبال دارد. بارها همان اسدی است که باور ندارد اسد است. شکیبِ بسیار، درخششِ طبیعیِ کمتر، و بارها استوارترین برداشتِ سه.

ده تا بیست، دههٔ دوم: وجهِ مشتری. فراخ‌ترین و بخشنده‌ترین: آموزگار، حامی، میزبانِ سفره‌های بزرگ. اعتمادی که پشتش گرمی است، و دورترین دسترس.

بیست تا سی، دههٔ سوم: وجهِ مریخ. پرزورترین و رقابتی‌ترین: اجراگری با لبه، رهبری که براستی می‌جنگد. چشمگیر و کم‌شکیب‌ترین؛ و اینجاست که غرورِ اسد زودآتش‌گیرتر است.

متولدین مرداد در عشق

اسد آشکارا عشق می‌ورزد و ابهام نمی‌شناسد. می‌گوید، پیدا دلبری می‌کند، و از آنان که پنهان می‌دارند در شگفت است. مرحلهٔ تدبیر ندارد؛ اگر اسدی خواهان باشد، در یک هفته همه می‌دانند.

و آنچه می‌دهد راستین است: توجه، گرمی، مهرِ تنانه، جشن‌گرفتنِ کامیابیِ دیگری، و یاری که آشکارا در جمع به شما می‌بالد. اسد کاری می‌کند که آدمی خود را برگزیده حس کند، و این بخششِ کوچکی نیست.

و آنچه می‌خواهد ستوده‌شدن است؛ و همین‌جاست که بیش از همه بد فهمیده می‌شود، حتی به‌دستِ خودش. چاپلوسی نمی‌خواهد. می‌خواهد در حالِ کاری که براستی نیک می‌کند دیده شود، به‌دستِ کسی که داوری‌اش را ارج می‌نهد. ستایشِ توخالی نزدِ او توهین است؛ ستایشِ درست از داورِ سخت‌گیر، سکه است.

و دشواریِ آشنایش همان مسئلهٔ اصلاح است که به نزدیکی ترجمه شده: یاری که نتواند گله‌ای بگوید بی‌آنکه واکنشِ منزلت را برانگیزد، سرانجام دیگر گله نمی‌کند؛ و پیوند خاموش می‌پوسد در حالی که اسد می‌پندارد همه‌چیز خوب است. اگر اسدی را دوست دارید، بیاموزید که با آنچه کار می‌کند بیاغازید. این نیرنگ نیست؛ بسامدی است که گیرنده بر آن کوک است. و برای رفتن ژرف‌تر از خورشید به خورشید، تطبیقِ دو زایچه آن فن است، و حجت را در سازگاری فعل است گفته‌ایم.

متولدین مرداد در خانواده و دوستی

در پدری و مادری، اسد گرم است و بازیگوش و پرنوازش و از فرزندانش براستی شادمان؛ کودکی‌ای با پدر یا مادرِ اسدی بیشتر به‌عنوانِ خوش‌گذشتن به یاد می‌مانَد، و ستایش در آن فراوان است و معین. و جایِ خطایش آن است که فرزند را بازتاب ببیند: کودکِ آرام یا درون‌گرا یا آن که نمی‌درخشد، می‌تواند حس کند سرخوردگی‌ای است که اداره می‌شود نه کسی که شناخته می‌شود. و فرزندِ سنبله یا حوت به‌ویژه نیاز دارد که والدِ اسدی کامیابی‌هایی را ببیند که به کامیابی نمی‌مانند.

و در دوستی، اسد همان است که جشن را سامان می‌دهد، مناسبت را به یاد می‌آورد، و می‌کوشد آن کس را که وگرنه از یاد می‌رفت به میانِ اتاق بیاورد. و این کارِ اجتماعیِ راستینی است که کم به حساب می‌آید.

متولدین مرداد در کار و مال

اسد را آنجا بنشانید که مالکیتِ دیده‌شدنی خودْ مقصود است: رهبری، اجرا و هنر، آموزش، کارآفرینی، فروش از سویِ رابطه، مهمان‌داری، سیاست، و هر کارِ رویاروی با مردم که گرمیِ شخصی در آن محصول است. و این برج در ساختنِ فرهنگِ گروه نیز غیرعادی خوب است: گروهی که اسدی سالم می‌گرداندش، مردمش دوست دارند به کار بیایند.

و ناسازگارهایش: جایگاه‌های گمنامِ پشتِ صحنه، محیط‌هایی که شور را کیفر می‌دهند، و هر ساختاری که اعتبار در آن پیوسته به دیگری می‌رسد. اسد کارِ سخت را بی‌پایان تاب می‌آورد و کارِ به‌نامِ‌دیگری‌شده را هرگز؛ و صادقانه‌تر آن است که بر همین بنا کنید نه آنکه وانمود کنید چنین نیست.

و در مال نیکو می‌کِشد و بخشنده خرج می‌کند، و بیشتر بر دیگران. و خطای آشنایش خرج‌کردن چون بیان است، یعنی آن حرکتی که در حقیقت دربارهٔ بودنِ کسی بود که چنین حرکت‌هایی می‌کند. و ریاضتی سودمند: جدا کردنِ آنچه باز هم می‌بخشیدید اگر هرگز کسی نمی‌دانست.

دل و ستون فقرات، و آنچه پزشکانِ کهن نسبت دادند

در تقسیمِ کهنِ اندام بر برج‌ها، دل و ستون فقرات و بالای پشت از آنِ اسد است، یعنی اندامِ گردش و ستونی که تن بدان راست می‌ایستد. و دشوار بتوان نسبتی از این هم‌سازتر تصور کرد؛ و از روزگاری است که کسی دل را استعارهٔ احساس نمی‌شمرد.

نجومِ پزشکی می‌خوانَد که فشارِ هر برج کجا می‌نشیند؛ تشخیص نمی‌دهد، و نشانهٔ بیماری جایش نزدِ پزشک است. اسد حالِ خویش را در قامتش حمل می‌کند: اسدِ دلسرد به چشم کوچک‌تر است، و تندترین چاره بیشتر دلداری نیست، بلکه کاری است که بکند و در آن دیده شود.

مرد متولد مرداد

مرد متولد مرداد را از دور می‌توان شناخت: قامتی که راست نگاه داشته می‌شود، خنده‌ای که اتاق را پر می‌کند، و حضوری که بی‌آنکه بخواهد مرکزِ مجلس را به سوی خود می‌کشد. خورشید، خداوندِ برجِ او، گرمی و بزرگ‌منشی را به او داده است؛ دستش در خرج کردن برای دیگران باز است، و میزبانی را چون هنری جدی به جا می‌آورد. و آنچه بیش از همه برایش اهمیت دارد آبرو و حرمت است؛ تنگدستی را می‌تواند تاب آورد، اما خوارشدن را نه.

در عشق، آشکار و پیدا دلبری می‌کند و از پنهان‌کاری بیزار است. همسرش را در جمع می‌ستاید، برایش هدیه‌ای فراتر از اندازه می‌خرد، و می‌خواهد کسی که دوستش دارد خود را برگزیده بیابد. آنچه در برابر می‌خواهد ستایش است، اما نه چاپلوسی: می‌خواهد کسی که داوری‌اش را ارج می‌نهد، کارِ نیکِ او را ببیند و بگوید. و گرهِ آشنایش غرور است؛ گلایه‌ای که با لحنِ تحقیر گفته شود او را می‌بندد، و همان گلایه اگر با حرمت گفته شود شنیده می‌شود.

در خانه پدری است گرم و بازیگوش که کودکی‌ای شاد می‌سازد. آزمونش آن است که فرزند را بازتابِ خود نبیند، و کودکِ آرام و کم‌درخش را نیز ببیند و بستاید. و همسرِ او نیکو می‌کند که میدانی بیرون از خانه برای درخشیدن را از او دریغ نکند؛ اسدی که جایی برای دیده‌شدن دارد، در خانه آسوده‌تر و بخشنده‌تر است.

زن متولد مرداد

زن متولد مرداد را در هر جمعی پیدا می‌کنید، و نه از آن رو که خود را به نمایش می‌گذارد؛ گرمی‌اش چنان است که دیگران خود به سوی او می‌روند. خورشید خداوندِ برجِ اوست، و او مانندِ خورشید نور را بخشنده پخش می‌کند: دوستانش را به هم می‌شناساند، کامیابیِ دیگران را بلندتر از خودشان جشن می‌گیرد، و از کسی که از یاد رفته بود یاد می‌کند. در آراستگی ذوقی دارد که به چشم می‌آید، و این برایش خودنمایی نیست؛ حرمتی است که به خود و به جمع می‌گذارد.

در عشق همسری می‌خواهد که به او ببالد و از درخششِ او نهراسد. کسی که بکوشد او را کوچک کند تا خود بزرگ بنماید، زود از دلش می‌افتد. وفادار است، به وفای برج‌های ثابت: دیر می‌بندد و سخت می‌پاید. مهرش را آشکار می‌گوید و با بخشندگی نشان می‌دهد، و در برابر دیده‌شدن می‌خواهد؛ همسری که کوششش را ببیند و به زبان بیاورد، او را بیش از هر هدیه‌ای خرسند می‌کند. و آزمونش همان غرورِ برجش است: پذیرفتنِ نقدِ درست بی‌آنکه آن را زخمی بر حرمتِ خود بشمارد.

مادری است که فرزندانش را با ستایش و بازی و جشن بزرگ می‌کند، و خانه‌اش از مهمان و خنده پر است. و نیاز به آفریدن در او جدی است: کاری، هنری، یا خانه‌ای که مهرِ او بر آن باشد. زنی از این برج که برای این نیاز راهی دارد، سخاوتش پایان ندارد.

سازگاری متولدین مرداد با ماه‌های دیگر

هر جفتِ زیر زمینی است که دو خورشید از آن آغاز می‌کنند؛ و زایچه‌های کامل نشان می‌دهند این راه چگونه پیموده می‌شود. در یک کلام، آسان‌ترین همراهانِ اسد متولدین فروردین و آذرند، یعنی حمل و قوس، برادرانش در آتش، و با متولدین خرداد و مهر، جوزا و میزان، نیز خوش می‌سازد. دشوارترینشان متولدین اردیبهشت و آبان‌اند، ثور و عقرب، که بر تربیعِ ثابتِ اویند؛ و متولدین بهمن، یعنی دلو، بر قطرِ او کششی بارور و پرتنش می‌آورند. هر دو برج را در سنجهٔ سازگاریِ ما بیازمایید، یا با قرائتِ سازگاریِ کامل دورتر بروید.

اسد و حمل (مرداد و فروردین)

حمل از آسان‌ترین‌های در دسترس است. عنصرِ مشترک، ستایشِ دوسویه، و بی‌هیچ نیتِ پنهان. حمل افروختن می‌آورد و اسد دوام. و خطر آن است که هر دو رهبری بخواهند و هیچ‌یک دفتر نگه ندارد.

اسد و ثور (مرداد و اردیبهشت)

ثور تربیعی ثابت می‌سازد: کششی راستین و بن‌بستی راستین. هر دو بلندنظر و وفادار و نجنبنده، و ستیز بر سرِ آنکه سلیقهٔ که شرطِ خانه را می‌گذارد. یا بسیار دیرپاست یا پرصدا، و کمتر میانه‌ای دارد.

اسد و جوزا (مرداد و خرداد)

جوزا جفتی نیرومند است که کم‌بها دیده می‌شود. ذوقِ جوزا تماشاگری می‌خواهد که چندان بر خود ایمن باشد که سربه‌سرش بگذارند، و اسد از معدود شایستگانِ این کار است. اسد به جوزا مرکز می‌دهد و جوزا اسد را سرگرم نگاه می‌دارد، که برای این برج گونه‌ای وفاداری است.

اسد و سرطان (مرداد و تیر)

سرطان برجِ همسایه است، و این خورشید و ماه‌اند پهلو به پهلو. بهتر از شهرتش: سرطان زندگیِ خصوصیِ ارزشمندی برای بازگشتن می‌دهد و اسد اعتماد و مهرِ آشکار. و اسد باید بیاموزد که خاموشیِ سرطان پس‌گرفتنِ خرسندی نیست.

اسد و اسد (مرداد و مرداد)

گرمیِ دوسویهٔ سترگ و فهمی راستین از نیازِ یکدیگر به مرکز، که یا راه‌حل است یا همهٔ مسئله. آنگاه نیکو می‌شود که دو میدان جدا باشند و هر یک باورپذیرترین ستایندهٔ دیگری باشد. و آنگاه می‌شکند که بر سرِ یک اتاق رقابت کنند.

اسد و سنبله (مرداد و شهریور)

سنبله تصحیح می‌کند و اسد به‌آسانی تصحیح نمی‌پذیرد؛ این سایشِ مرکزی است، و بی‌اهمیت نیست. با این همه کاردانیِ سنبله همان است که چشم‌اندازِ اسد را به چیزی پایا بدل می‌کند، و سنبله بارها بیش از آنکه بتواند بگوید اسد را می‌ستاید. و این می‌طلبد که اسد دقت را مهر بشنود.

اسد و میزان (مرداد و مهر)

میزان آسان است و گرم و در ذوق هم‌راستا. میزان در قدرشناسی ماهر است و اسد نیکو می‌پذیرد؛ هر دو زیبایی و مناسبت و هم‌نشینی را دوست دارند. و سستیِ مشترکشان دلبستگی به روایتِ خوشایندِ هر گفت‌وگوست.

اسد و عقرب (مرداد و آبان)

عقرب تربیعِ ثابتِ دیگر است، و شدیدترین جفتِ این فهرست. دو برج که کوتاه نمی‌آیند، یکی در روشناییِ روز کار می‌کند و دیگری در ژرفا. نیرومند و رباینده، و چانه‌زنیِ درازی بر سرِ مهار که هیچ‌یک آن را به این نام نمی‌خواند.

اسد و قوس (مرداد و آذر)

قوس تثلیثِ آتشین را کامل می‌کند و بارها خوش‌ترین جفتِ اینجاست. خوش‌بینی و بخشندگی و اشتهای زندگیِ مشترک. و هیچ‌یک به طبع خانگی نیست، پس کسی باید باشد.

اسد و جدی (مرداد و دی)

جدی دستاورد را ارج می‌نهد که اسد دارد، و به نمایش بدگمان است که اسد آن را نیز دارد. زحل خداوندِ جدی است و در اسد وبال دارد، پس این جفت براستی کوشش می‌خواهد. چون بسازد سهمگین است، گرمی به‌علاوهٔ ساختار، و بیشتر دیرتر می‌سازد نه زودتر.

اسد و دلو (مرداد و بهمن)

دلو بر قطرِ او نشسته: محورِ فرد در برابرِ جمع، گرمیِ شخصی در برابرِ اصلِ ناشخصی. و در نظامِ کهن هر دو برج از آنِ دو سرورِ گروه بودند، خورشید و زحل، و کشش میانشان راستین و بارور است. و دلو از معدود برج‌هایی است که از اسد به شگفت نمی‌آید؛ و اسد این را نخست توهین می‌یابد و سپس گریزناپذیر.

اسد و حوت (مرداد و اسفند)

حوت آسان می‌ستاید و جای کمی می‌گیرد، و این اسد را خوش می‌آید تا آنگاه که ببیند هیچ نمی‌داند حوت براستی چه می‌خواهد. نرم است و مهربان؛ و خطر پیوندی است که تنها یک تن در آن دیده می‌شود.

سنگ ماه تولد مرداد، رنگ و عدد شانس

اصل در نسبت‌های کهن آن است که برج روز و فلزش را از خداوندش می‌گیرد، و اسد در این باب از همهٔ برج‌ها پاک‌تر است، چون تنها خانهٔ خورشید است. پس روزش یکشنبه است، روزِ خورشید در شمارِ روزهای هفته بر هفت ستاره، و فلزش زر است، فلزِ خورشید نزدِ اهلِ صنعتِ کهن. از همین رو یکشنبه نزدِ منجمان سازگارترین روز برای کارهای اسد بود: پیدا شدن، جستنِ جاه، دیدار با صاحبانِ قدرت، و رونمایی از آنچه باید دیده شود. و نخستین ساعتِ پس از برآمدنِ آفتاب در یکشنبه ساعتِ خودِ خورشید است.

اما فهرست‌های سنگ یکسان نیستند. به اسد یاقوتِ سرخ را نسبت می‌دهند، که در نُه گوهرِ هندیان سنگِ خورشید است، و زبرجد را، که در بیشترِ فهرست‌ها سنگِ ماهِ اوت است. برخی نیز چشم‌ببر و کهربا را به او می‌دهند، برای رنگِ عسل و آتشی که در آن‌هاست.

رنگ‌هایش رنگ‌های خورشید در اوج‌اند: زرین و نارنجی و زردِ گرم، رنگ‌هایی که از دور دیده می‌شوند، چنانکه شایستهٔ برجی است که برای میانه آفریده شده. و نظامی در هفت‌پیکر بهرام را روزِ یکشنبه به گنبدِ زرد می‌برد، پس رنگِ روزِ خورشید در شعرِ پارسی با رنگِ اسد یکی است. و عدد شانسش یک است، عددِ خورشید نزدِ اهلِ حسابِ اعداد به شیوهٔ کلدانی، چون خورشید در آسمان یکی است و دومی ندارد. برخی پنج را نیز می‌افزایند، چون اسد پنجمین برج از حمل است و با خانهٔ پنجم، خانهٔ فرزند و شادی و آفرینش، در ترتیبِ طبیعیِ فلک هم‌خوان است.

نام‌آورانِ متولد مرداد

ناپلئون بناپارت (۱۵ اوت ۱۷۶۹)، کارل یونگ (۲۶ ژوئیه ۱۸۷۵)، الکساندر دوما (۲۴ ژوئیه ۱۸۰۲)، امیلی برونته (۳۰ ژوئیه ۱۸۱۸)، آلفرد هیچکاک (۱۳ اوت ۱۸۹۹)، کوکو شانل (۱۹ اوت ۱۸۸۳)، آملیا ارهارت (۲۴ ژوئیه ۱۸۹۷)، استنلی کوبریک (۲۶ ژوئیه ۱۹۲۸)، باراک اوباما (۴ اوت ۱۹۶۱)، اندی وارهول (۶ اوت ۱۹۲۸)، هرمان ملویل (۱ اوت ۱۸۱۹) و پرسی بیش شلی (۴ اوت ۱۷۹۲).

و وارهول دلکش‌ترین نام است، زیرا نقضی می‌نماید، چون به سردیِ چهره و بی‌ادعاییِ رفتار نامور بود؛ و در حقیقت ناب‌ترین نمونهٔ این فهرست است: هنرمندی که موضوعِ همهٔ کارش شهرت و تصویر و ساختنِ مرکز بود. و امیلی برونته تصحیحِ سودمندِ دیگر است: سخت گوشه‌گیر، در زندگی‌اش اندک منتشر، و یکسره ناراضی از آنکه ویرایشش کنند. اسد همیشه پرصدا نیست.

موسمِ اسد از آنِ همه است

نزدیکِ سی روز در هر سال خورشید از برجِ خودش می‌گذرد، و این تنها ماهی است که در خانهٔ خویش است. سنت آن را موسمِ بیان می‌شمارد: پنجرهٔ نشان‌دادنِ کار نه پیراستنش، یعنی اجرا و رونمایی و جشن، و آن چیزی که در خاموشی می‌ساختید.

پس برجتان هر چه باشد، این همان ماهی است که متونِ کهن به دیده‌شدن می‌دهند. اگر چیزی تمام‌شده در کشویی خوابیده، وقتش همین است که بیرون بیاید.

فال روزانه متولدین مرداد

این نوشته سرشتِ پایدارِ برج را وصف می‌کند، و آسمانِ هر روز سخنِ دیگری دارد. آن سخن را در فال روزانهٔ برج اسد بخوانید، که هر روز تازه می‌شود و رایگان است؛ و اگر طالعِ خود را می‌دانید، فالِ برجِ طالع را نیز کنارش بگذارید، چون اهلِ فن آسمانِ روز را از هر دو می‌سنجند.

و اگر در روزِ آخرِ تیر یا روزِ آخرِ مرداد زاده‌اید و برجتان را به یقین نمی‌دانید، از برجِ شما بر پایهٔ تاریخ تولد آغاز کنید؛ آنجا برای هر روزِ سال صفحه‌ای هست که برجِ آن روز را می‌گوید.

فراتر از برجِ آفتابی

هر چه گفته شد یک جایگاه را وصف می‌کند از ده‌ها. و اسدِ کم‌رو و خودپنهان و گریزان از نگاه‌ها بسیار فراوان است و تناقض نیست؛ بیشتر طالعش سنبله است یا جدی، یا ماهش آبی، یا در کودکی دیده‌شدن را کیفر دیده است.

طالع چیست را بخوانید، سپس برجِ قمریِ خویش را، سپس آنکه این سه چگونه به هم می‌آیند، و ببینید زایچه به‌راستی چه دارد. و جایگاهِ خورشید در خانه‌ها برای شما از هر کس مهم‌تر است، چون می‌گوید در کدام گوشهٔ زندگی باید بتابید؛ و بسیاری از اسدهای ناخرسند فقط در اتاقِ نادرست می‌تابند. و اگر نزدیکِ سی‌سالگی هستید و کف‌زدن دیگر معنایی ندارد، سبب بازگشتِ زحل است.

همه را رایگان در صفحهٔ زایچه بشمارید، آسمانِ امروزتان را در طالعِ اسد ببینید، و هرگاه خواستید همهٔ ابزار خوانده شود نه خلاصه‌اش، قرائتِ زایچه جای آن است.

پرسش‌های رایج درباره متولدین مرداد

متولدین مرداد چه برجی هستند؟

متولدین مرداد برج اسدند، از نزدیکِ ۲۳ ژوئیه تا ۲۲ اوت، در دلِ تابستان. زادگانِ ۲۲ یا ۲۳ ژوئیه و اوت، یعنی روزهای مرزیِ تیر و مرداد و شهریور، برجِ خود را با زایچه می‌سنجند، چون روزِ درآمدنِ خورشید هر سال پس و پیش می‌شود.

ویژگی‌های متولدین مرداد چیست؟

اسد برجی آتشی و ثابت است به خداوندیِ خورشید: گرم و بخشنده، با وفایی شخصی، و دلیری‌ای که می‌پذیرد در حالِ خطا دیده شود؛ و در او رانه‌ای به آفریدن و رهبری است. بهترین اسدها کسانی‌اند که دیگران را در چشمِ خودشان بزرگ‌تر می‌کنند.

معایب متولدین مرداد چیست؟

شناخته‌ترینش غروری است که نقدِ درست را زخمی بر منزلت می‌گیرد، و نیاز به اینکه تماشاگری نگاه کند، و لجاجتِ برجِ ثابت زیرِ ظاهری گرم. و چون قدرشناسی‌ای را که خوراکِ اوست نیابد، هیاهو را جانشینش می‌کند.

متولدین مرداد با متولدین چه ماهی سازگارترند؟

آسان‌ترین همراهانشان متولدین فروردین و آذرند، یعنی حمل و قوس از عنصرِ آتش، و با متولدین خرداد و مهر نیز خوش می‌سازند. دشوارترین پیوند با متولدین اردیبهشت و آبان است، و متولدین بهمن بر قطرِ ایشان کششی بارور و پرتنش می‌آورند؛ اسد در هر حال همسری می‌خواهد که از سرِ شناخت بستایدش، نه از سرِ چاپلوسی.

سنگ ماه تولد مرداد چیست؟

به متولدین مرداد یاقوتِ سرخ را نسبت می‌دهند، که سنگِ خورشید است، و زبرجد را که سنگِ ماهِ اوت است، و برخی چشم‌ببر و کهربا را. رنگشان زرین و نارنجی و زردِ گرم است، عدد شانسشان یک، روزشان یکشنبه، و فلزشان زر.

سیارهٔ حاکم بر متولدین مرداد چیست؟

خداوندِ برج اسد خورشید است و عنصرش آتش، با طبعِ ثابت که میانهٔ تابستان را نگاه می‌دارد. زحل در این برج وبال دارد، و هیچ‌یک از هفت سیاره در آن شرف یا هبوط ندارد.

طالع

آخرین به‌روزرسانی: ۴ آبان ۱۴۰۵

کتابخانه هنر را می‌آموزد. خوانش آن را بر شما می‌گشاید.

خوانش شخصی‌تان را بگیرید