دو زایچه در کنار هم، و هوایی که میانشان است
تربیع: دو برجی که یکدیگر را پیش می‌رانند
نمره سازگاری
سنبله جزئیات را می‌بیند و قوس افق را؛ دو متغیر که یکی به درستی ایمان دارد و دیگری به معنا، و هر کدام دیگری را هم خسته می‌کند و هم شیفته.
عطارد سنبله کوچک و دقیق می‌بیند و مشتری قوس بزرگ و دور؛ این دو از دو سوی یک نقشه به دنیا نگاه می‌کنند. سنبله در قوس آزادی‌ای می‌بیند که ذهن نگرانش را سبک می‌کند و قوس در سنبله کسی را که ایده‌های بزرگش را به زمین می‌آورد. خاک متغیر و آتش متغیر هر دو سازگارند، هر دو کنجکاو و هر دو از یکنواختی می‌گریزند، فقط یکی با کار و دیگری با سفر. اگر این دو ذهن بیدار به هم گوش بدهند، آنچه می‌سازند هم درست است و هم بزرگ.
هر دو باهوش‌اند و هر دو از یادگیری لذت می‌برند. قوس سنبله را از نگرانی بیرون می‌کشد و می‌خنداند، و سنبله برنامه‌های پراکنده‌ی قوس را به چیزی واقعی بدل می‌کند. هر دو صادق‌اند و هر دو دروغ را تاب نمی‌آورند. سفرهایی که قوس طرح می‌ریزد و سنبله سامان می‌دهد، بهترین سفرهای دنیاست.
سنبله برنامه می‌خواهد و قوس برنامه را خراب می‌کند؛ سنبله نقد می‌کند و قوس می‌خندد و می‌رود. قوس وعده می‌دهد و فراموش می‌کند و سنبله فراموشی را بی‌مسئولیتی می‌خواند. راست‌گویی بی‌ملاحظه‌ی قوس و نقد دقیق سنبله هر دو زخم می‌زنند. سنبله در این مربع رها کردن را یاد می‌گیرد و قوس تمام کردن را؛ کاری که هیچ‌کدام به تنهایی از پسش برنمی‌آمد.
خنده، این دو را به هم نزدیک می‌کند. قوس ماجرا و شوخی می‌آورد و سنبله چمدان را می‌بندد، بلیت‌ها را نگه می‌دارد و یادش می‌ماند که قوس چه دوست دارد. راز این عشق، احترام به دو شیوه است: قوس باید مراقبت‌های سنبله را ببیند و سنبله باید سفرهای قوس را فرار نخواند. وقتی قوس یک وعده را نگه می‌دارد و سنبله یک نقد را فرو می‌خورد، عشقشان رشد می‌کند.
قوس باید وعده را کم بدهد و نگه دارد و نقد سنبله را مراقبت بخواند. سنبله باید نگرانی را به قوس تحمیل نکند و گاهی بی‌برنامه با او راه بیفتد. هر دو باید نقشه را با هم بکشند: قوس مقصد را نشان بدهد و سنبله راه را.
مرد شهریورماه دنیا را از نزدیک می‌بیند، با ذره‌بین؛ زن آذرماه از بالا، با دوربین. او عاشق برنامه و جزئیات است و عشقش را با مراقبتی بی‌وقفه نشان می‌دهد؛ زن عاشق افق است و عشقش را با خنده و ماجرا و صراحتی بی‌پرده. آنچه مرد را به او می‌کشاند سبکی‌ای است که بار نگرانی‌هایش را برمی‌دارد و آنچه زن را به او می‌کشاند کسی است که ایده‌های بزرگش را به واقعیت می‌رساند. عطارد سنبله ریز می‌بیند و مشتری قوس درشت؛ این دو نشانه‌ی متغیر، یکی از خاک و دیگری از آتش، کنجکاو و انعطاف‌پذیرند و هر دو از یکنواختی فرار می‌کنند، یکی در کار و دیگری در جاده. سایش وقتی است که زن قوس برنامه‌ی چیده‌شده را به هم می‌زند یا قولی می‌دهد و از یاد می‌برد، و مرد سنبله این را بی‌مسئولیتی می‌خواند. او نقد می‌کند و زن می‌خندد و می‌رود. این مربع به هر دو چیزی می‌آموزد که در خودشان کم بود: مرد رها کردن را و زن به پایان رساندن را. وقتی زن جهت را انتخاب کند و مرد گام‌ها را بشمارد، به جاهایی می‌رسند که هیچ‌کدام به تنهایی نمی‌رسید.
مرد آذرماه با شوخی و قصه‌های سفر دل می‌برد؛ صادق است، گاهی بیش از اندازه، و همیشه چشمش به راه بعدی است. زن شهریورماه با دقت و مراقبت عشق می‌ورزد: چمدان را او می‌بندد، بلیت‌ها را او نگه می‌دارد و یادش می‌ماند مرد چه غذایی دوست دارد. خنده‌ی این مرد زن را از چنگ نگرانی بیرون می‌کشد و دقت زن به رؤیاهای پراکنده‌ی او سامان می‌دهد. مشتری و عطارد، یکی بزرگ‌نگر و یکی ریزبین، ذهن هر دو را بیدار نگه می‌دارند؛ هر دو اهل آموختن‌اند و دروغ را تاب نمی‌آورند. اصطکاک از وعده‌ها برمی‌خیزد. مرد قوس با شور قول می‌دهد و یادش می‌رود، و زن سنبله هر وعده‌ی فراموش‌شده را به یاد می‌سپارد. صراحت بی‌ملاحظه‌ی مرد و نقد دقیق زن هر دو زخم می‌زنند. این پیوند وقتی رشد می‌کند که مرد کمتر قول بدهد و هر قولی را نگه دارد و نقد زن را مراقبت بداند، و زن گاهی بی‌برنامه با او راهی شود و سفرهای او را فرار نخواند. خنده‌ی مشترک، این دو را بیش از هر چیز به هم نزدیک می‌کند.
