دو زایچه در کنار هم، و هوایی که میانشان است
دو برج همسایه
نمره سازگاری
میزان در سطح زیبا می‌سازد و عقرب در عمق نگاه می‌کند؛ همسایه‌هایی که یکی صلح می‌خواهد و دیگری حقیقت، و هر کدام همان را دارد که دیگری از آن می‌ترسد.
زهره‌ی میزان لطافت را می‌آورد و بهرام عقرب شدت را؛ دو همسایه، دو جنس. میزان در عقرب عمقی می‌بیند که زندگی اجتماعی‌اش کم دارد و عقرب در میزان نرمی و زیبایی‌ای که سختی‌اش را آرام می‌کند. باد پیشرو و آب ثابت هیچ زمینه‌ی مشترکی از پیش ندارند، و با این همه جذبه‌ای میانشان هست که هر دو از آن می‌ترسند و هیچ‌کدام از آن نمی‌گذرد.
هر دو زیبایی را می‌فهمند، یکی در شکل و دیگری در شدت. عقرب به میزان جرئت می‌دهد که پای یک انتخاب بایستد و میزان به عقرب نشان می‌دهد که نرمی، ضعف نیست. وقتی عقرب راز می‌گوید و میزان با ظرافت می‌شنود، اعتماد زاده می‌شود. وفاداری عقرب و توجه میزان، وقتی به هم برسند، خانه‌ای عمیق و زیبا می‌سازند.
میزان همه را دوست دارد و عقرب یکی را می‌خواهد؛ حسادت عقرب با اجتماعی بودن میزان رودررو می‌شود. میزان از دعوا می‌گریزد و عقرب گریز را خیانت می‌خواند. عقرب حقیقت تلخ را می‌خواهد و میزان صلح ظاهری را. وقتی عقرب سکوت می‌کند، میزان از ناهماهنگی به هم می‌ریزد. میزان با عقرب به عمق می‌رسد و عقرب با میزان به سبکی.
زیبایی میزان و شدت عقرب در آغاز یکدیگر را مست می‌کنند. عقرب همه یا هیچ می‌خواهد، و میزان با توجه و لطف و کلمه‌ی درست، آن همه را نرم می‌کند. اعتمادشان را میزان با صراحت بنا می‌کند و عقرب با رها کردن. شب‌هایی که میزان حقیقت را می‌گوید و عقرب آن را بی‌انتقام می‌شنود، این عشق عمیق می‌شود.
میزان باید حرف ناخوشایند را بگوید و از جمع، وقتی عقرب نیاز دارد، به خلوت برگردد. عقرب باید بدگمانی را بلند بگوید، نه در سکوت بپرورد، و اجتماعی بودن میزان را خیانت نشمارد. هر دو باید باور کنند که لطافت و شدت می‌توانند زیر یک سقف زندگی کنند.
مرد مهرماه با لطف و کلمه‌ی درست دل می‌برد و زن آبان‌ماه با نگاهی که تا ته آدم را می‌خواند. او صلح و هماهنگی می‌خواهد و زن حقیقت را، هر قدر هم تلخ. همین تفاوت جذبه‌ای میانشان می‌سازد که هر دو از آن حساب می‌برند و هیچ‌کدام از آن دست نمی‌کشد. مرد در او عمقی می‌یابد که در مهمانی‌ها پیدا نمی‌شود و زن در او نرمی‌ای که سختی‌هایش را آرام می‌کند. زهره‌ی میزان لطافت می‌آورد و بهرام عقرب شدت؛ باد پیشرو و آب ثابت از دو جهان‌اند و باید راه یکدیگر را پیدا کنند. سایش از جمع آغاز می‌شود. مرد میزان با همه گرم است و زن عقرب یک نفر را تمام می‌خواهد؛ حسادت او با خوش‌برخوردی مرد رودررو می‌شود. مرد از دعوا کنار می‌کشد و زن این کنار کشیدن را پشت کردن می‌خواند. وقتی زن سکوت می‌کند، مرد از ناهماهنگی بی‌قرار می‌شود. پیوندشان وقتی عمیق می‌شود که مرد حرف ناخوشایند را رک بگوید و هر وقت زن به او نیاز دارد، از جمع به خلوت برگردد، و زن بدگمانی‌اش را بلند بپرسد، نه در دل بپروراند.
مرد آبان‌ماه عاشقی تمام‌خواه است؛ یا همه‌ی وجودش را می‌دهد یا هیچ. زن مهرماه با توجه و ظرافت دوست می‌دارد و فضا را دلپذیر می‌کند. زن در این مرد شدتی می‌یابد که به او جرئت می‌دهد پای یک انتخاب بایستد و مرد در او لطفی که نشانش می‌دهد نرمی ضعف نیست. بهرام و زهره، آب ثابت و باد پیشرو، هر دو چشم زیبایی‌شناس دارند، مرد در ژرفا و زن در فرم. وقتی مرد رازی را می‌گوید و زن با ظرافت می‌شنود، اعتماد میانشان جوانه می‌زند. تنش وقتی بالا می‌گیرد که زن با جمع گرم می‌گیرد و حسادت مرد بیدار می‌شود، یا وقتی مرد حقیقتی تلخ را می‌طلبد و زن برای حفظ آرامش طفره می‌رود. سکوت سنگین مرد زن را بی‌قرار می‌کند و طفره‌ی زن مرد را بدگمان. این پیوند وقتی پایدار است که مرد بدگمانی‌اش را به زبان بیاورد و معاشرت زن را بی‌وفایی نشمارد، و زن از گفتن حقیقت نترسد. زن با رک بودن خشت اعتماد را می‌گذارد و مرد با شل کردن مهار. هر بار که زن دلش را بی‌پرده باز کند و مرد بی‌تلافی گوش بدهد، ریشه‌ی این عشق عمیق‌تر می‌شود.
