رفتن به محتوا

دانشی که راه را روشن می‌کند و با شما می‌ماند

برج عقرب (متولدین آبان): ویژگی‌ها، مرد و زن، عشق و سازگاری

برج عقرب (متولدین آبان): ویژگی‌ها، مرد و زن، عشق و سازگاری

عقرب، برج متولدین آبان، خانهٔ مریخ و آبِ ثابت است و برجی که بیش از همه افسانه‌اش کرده‌اند. ویژگی‌ها و معایبش، مرد و زنش، عشقش و اینکه با که می‌سازد.

عقرب غریب‌ترین آوازه را در منطقة‌البروج دارد: از او می‌ترسند، رمانتیکش می‌کنند، و با زبانی وصفش می‌کنند که از رمان‌های پرتعلیق وام گرفته شده است. اسطوره را که کنار بگذارید، تعریفِ سنتی دقیق است و بسیار کم‌نمایش‌تر: عقرب آبِ ثابت است و خداوندش مریخ. احساسی که زیرِ فشارِ پیوسته نگاه داشته می‌شود، و پشتِ آن ستارهٔ زور. هر چه مردم در متولدین آبان گیرا می‌یابند و هر چه هراس‌آور، از همین یک واقعیتِ ساختاری برمی‌خیزد.

برج عقرب (متولدین آبان) در یک نگاه

تاریخ: نزدیکِ ۲۳ اکتبر تا ۲۱ نوامبر، یعنی یکم تا سی‌ام آبان. نماد: کژدم، ♏. عنصر: آب، یکی از عناصر اربعه. طبع: ثابت. خداوندِ برج: مریخ در نظامِ کهن، و پلوتون در نظامِ نو. شرف: هیچ‌یک از هفت سیارهٔ کهن. وبال: زهره. هبوط: ماه. روشن‌ترین ستاره‌اش: قلب‌العقرب، ابرغولی سرخ که یونانیان «هماوردِ آرس» خواندندش چون رنگش به مریخ می‌ماند، و یکی از چهار ستارهٔ شاهیِ ایران است. از تن، در طبِّ کهن: اندام‌های زایش و دفع. موسم: ژرفای پاییز، فرود به تاریکی پس از اعتدال.

به دو جایگاهِ سخت بنگرید: زهره در عقرب وبال دارد و ماه هبوط. ستارهٔ لذتِ آسان و ستارهٔ آسایشِ غریزی هر دو اینجا می‌لنگند. این سببِ صادقانه و ساختاریِ آن است که سبکی بر عقرب دشوار است. برج شدت را برنمی‌گزیند؛ دستگاهِ خوشیِ گذرا در این پارهٔ فلک براستی سست‌تر است.

تاریخ تولد متولدین آبان

برج عقرب در جدول‌های رایج از ۲۳ اکتبر تا ۲۱ نوامبر است، که کم‌وبیش همان یکم تا سی‌ام آبان می‌شود. ماه‌های خورشیدیِ ایرانی از آغاز با برج‌ها هم‌گام بودند: در گاه‌شماریِ هجریِ خورشیدی هر ماه جای یک برج را دارد، و در افغانستان ماهِ هشتمِ سال را هنوز «عقرب» می‌نامند. از همین روست که فارسی‌زبانان برج را با ماهِ تولد می‌پرسند، و «متولد آبان» و «عقرب» یک معنا دارند.

اما خورشید در روزی ثابت به عقرب درنمی‌آید؛ درآمدنش نزدیکِ یک روز پس و پیش می‌شود، و ماه‌های تقویمِ امروز طولِ ثابت دارند. پس کسی که در سی‌ام مهر یا یکم آبان زاده شده، و نیز کسی که در سی‌ام آبان یا یکم آذر به دنیا آمده، ممکن است خورشیدش این سو یا آن سوی مرز باشد.

این را تنها زایچه‌ای فیصله می‌دهد که بر ساعت و جای تولدِ خودِ شما بسته شود؛ زایچه‌یابِ رایگانِ ما آن را در چند ثانیه می‌بندد، و صفحه‌های یافتن برج از روی تاریخ تولد روزهای مرز را سال به سال پاسخ می‌دهند. این مرز از بیشترِ مرزها مهم‌تر است: میزان و عقرب دو خوی نزدیک به وارونه‌اند، و عقربی که به خطا میزان شمرده شده، سال‌ها از خود می‌پرسد چرا از پسِ آن نرمیِ اجتماعی برنمی‌آید که به او نسبت می‌دهند.

نماد برج عقرب: کژدم، پیش از آنکه کژدم باشد

افسانهٔ یونانی از کژدمی می‌گوید که فرستادندش تا اوریون را بکشد، همان شکارچی که لاف زده بود هر جانوری را بر زمین می‌تواند کشت. کژدم نیشش زد و هر دو را در آسمان نشاندند، به‌عمد روبه‌روی هم، چنانکه شکارچی فرو می‌رود آنگاه که عقرب برمی‌آید و این دو هرگز با هم دیده نمی‌شوند. این چیدمان واقعی است و با چشم دیدنی، و از ظریف‌ترین قصه‌هایی است که در آسمانِ شب نهاده‌اند.

بابلیان این ناحیه را «کژدم» خواندند و نگاره به‌شکلی چشمگیر پایدار ماند، تا اندازه‌ای چون ستارگان براستی به کژدمی می‌مانند، با دُمی خمیده که به ستارگانِ نیش می‌رسد و روشن‌ترینشان شوله است.

و نکته‌ای تاریخی هست که دانستنش می‌ارزد، و نیمهٔ دیگرش را در نوشتهٔ میزان گفته‌ایم: عقرب روزگاری بزرگ‌تر بود. آنچه امروز میزان است، نزدِ یونانیان «چنگال‌ها»ی عقرب بود. رومیان آن را بریدند و برجی جداگانه کردند. عقرب تنها برجِ فلک است که جراحی و کوچک شده، و این هم‌سازترین واقعیتِ این مجموعه با صاحبش است.

مریخ در آب، و آنچه دگر می‌شود

مریخ، که پیشینیانِ ما بهرامش می‌گفتند، جدایی است و زور و اشتها و بریدن. در حمل، که آتشی است، رو به بیرون کار می‌کند، تند و پیدا. در عقرب، که آبی است، رو به درون کار می‌کند، آهسته و ناپیدا.

همین یک دگرگونی تقریباً همه‌چیز را روشن می‌کند. حمل نیروی مریخی‌اش را بی‌درنگ خرج می‌کند و شب تهی‌دست است؛ عقرب آن را نگاه می‌دارد. همان رانه‌ای که حمل را به فریاد می‌آورد، عقرب را به انتظار می‌نشاند. تدبیر و شکیب و توانِ نگاه داشتنِ نیتی برای سال‌ها بی‌آنکه اعلامش کند، همه مریخ است که در بستری کار می‌کند که رها نمی‌کند.

و افزودنِ نوینِ پلوتون، که در ۱۹۳۰ یافته شد و به نامِ خدای جهانِ زیرین خوانده شد، درون‌مایه‌های دگردیسی و مدفون و دگرگونیِ بی‌بازگشت را به این برج بست. منجمانِ سنتی بی‌آن کار می‌کنند و چیزِ چندانی از دست نمی‌دهند، چون برج پیشاپیش دربارهٔ ژرفا بود. اما خوب است بدانید این لایهٔ نو هست، چون بیشترِ آنچه در اینترنت می‌خوانید آن را پیش‌فرض می‌گیرد.

و نکته‌ای از بابِ بهرهٔ روز و شب: مریخ ستاره‌ای شبی است و عقرب برجی شبی. پس عقربِ شب‌زاد خداوندِ خود را در بهترین شرطش دارد، و بیشترِ وقت‌ها آشکارا آرام‌تر از عقربِ روززاد است، که همان نیرو را فشار می‌یابد نه سرمایه.

آبِ ثابت، و چرا این افسردگی نیست

آب احساس است و حافظه و درآمیختن. و ثابت آن است که در میانهٔ فصل نگاه می‌دارد.

این دو را کنار هم بگذارید تا پایداریِ عاطفی در ژرفا پدید آید: توانِ اینکه چیزی را سال‌ها با تمامِ نیرو حس کنید بی‌آنکه شدتش فرو بکاهد. سرطان، آبِ پیشرو، پیوند را آغاز می‌کند؛ حوت، آبِ ذوجسدین، مرزها را می‌گدازد. و عقرب، آبِ ثابت، نگاه می‌دارد و آب را بیرون نمی‌دهد.

این چارچوبِ درستی برای فهمِ آوازهٔ این برج است. عقرب از برادرانِ آبی‌اش عاطفی‌تر نیست؛ در خالی کردن ناتوان‌تر است. آنچه سرطان بیان می‌کند و حوت پخش می‌کند، عقرب در خود نگاه می‌دارد؛ و نگاه داشتن زیرِ آن فشار، هم وفا می‌زاید و هم خطر.

ویژگی‌های متولدین آبان

نخستین ویژگیِ متولدین آبان دریافتِ انگیزه‌هاست. عقرب می‌خواند که مردم چه می‌خواهند و چه پنهان می‌کنند، تند و اغلب درست. و از همهٔ برج‌ها کمتر فریبِ دلبری را می‌خورد، چون فاصلهٔ میانِ گفته و کرده را می‌پاید.

در او دلیری‌ای هست از گونه‌ای خاص: آمادگیِ نگریستنِ مستقیم به آنچه دیگران از آن می‌گریزند. بیماری، مرگ، پول، قدرت، خیانت، حالِ راستینِ یک زناشویی. عقرب همان دوستی است که سخنِ راست را به او می‌گویید، چون می‌دانید نمی‌ترسد و پس از آن نیازی به دلجویی ندارد.

در او وفایی هست که بیشتر به تصمیم می‌ماند تا به احساس. کسی که به حلقهٔ او راه یافت، در حلقه می‌ماند؛ و پیمان از غیبت‌های دراز و رنجِ بسیار جان به در می‌برد.

در او شکیبِ تدبیری هست. این برج می‌تواند بایستد و صبر کند؛ و تندروان آمادگی‌اش را برای انتظار همیشه دست‌کم می‌گیرند.

و در او توانِ نوزایی هست، که سنت بیش از هر خصلتِ پرنمایشی بر آن پای می‌فشارد: عقرب از چیزهایی برمی‌خیزد که دیگران را تمام می‌کند. بیش از هر برجِ دیگری ممکن است تا چهل‌سالگی یک بار زندگی‌اش را از نو ساخته باشد.

معایب متولدین آبان

مهاری که در جامهٔ مهر عرضه می‌شود. مسئلهٔ اصلی همین است. مراقبتِ عقرب راستین است و آسان به اداره کردن می‌لغزد: همه‌چیز را دانستن، پیامدها را چیدن، و راه بردن بی‌آنکه راهبر به نظر برسد. برج این را براستی نگهبانی می‌داند، و کسی که از او نگهبانی می‌شود آن را زیرِ نظر بودن حس می‌کند.

دفترِ انبارشده. آبِ ثابت رها نمی‌کند. توهینی از شش سال پیش با همهٔ وضوحِ عاطفی‌اش بازیافتنی است، و عقرب می‌تواند دادگاهی کامل را در نهان برگزار کند بی‌آنکه متهم بداند دادرسی‌ای در کار بوده است.

همه یا هیچ. چون گذرا در اینجا دشوار است، با زهرهٔ در وبال و ماهِ در هبوط، عقرب مردم را به دو دسته می‌کند: اعتمادِ کامل یا کنار گذاشتنِ کامل، و میانه بسیار اندک است. و بریدن، وقتی بیاید، مطلق است، و چه بسا پایاتر از آن چیزی که رنجشِ نخست می‌طلبید.

آزمودن. ناخوشایندترین عادتِ این برج است و باید آشکارا نامش را برد. به جای آنکه بپرسد آیا این کس درخورِ اعتماد است، عقرب موقعیتی می‌چیند که این را آشکار کند. این کار خبرِ درست می‌دهد و زیانِ بسیار می‌زند؛ و کسی که آزموده می‌شود، سرانجام تقریباً همیشه می‌فهمد.

سه رویِ عقرب

هر برج به سه وجه ده‌درجه‌ای بخش می‌شود. بر ترتیبِ کلدانی، وجه‌های عقرب از آنِ مریخ است، سپس خورشید، سپس زهره. برای متولدین آبان این سه وجه کم‌وبیش با سه دههٔ ماه یکی است.

صفر تا ده درجه، نزدیکِ ده روزِ نخستِ آبان: وجهِ مریخ. پرزورترین و رویاروترین عقرب: نزدیک‌ترین به سطح، تندترین در کنش، آشکارترین در شدت. همان که مردم وقتِ وصفِ این برج در ذهن دارند.

ده تا بیست درجه، میانهٔ آبان: وجهِ خورشید. پیداترین و تواناترین در رهبری: ژرفا به اضافهٔ رضایت به دیده شدن. بیشترِ وقت‌ها به قدرتی واقعی می‌رسد، و قدرت را بهتر از آنچه کلیشه می‌گوید اداره می‌کند.

بیست تا سی درجه، دههٔ پایانیِ آبان: وجهِ زهره. دلرباترین و پوشیده‌ترین: دلبری بر روی ژرفا، و دشوارخوان‌ترینِ این سه. اغلب تا چیزی جدی نشود، میزانی‌اش می‌پندارند.

متولدین آبان در عشق

عقرب گذرا را خوب بلد نیست، و بیشترِ وقت‌ها خودش هم این را می‌داند. آنچه می‌جوید عشق به معنای آرایه‌ای نیست؛ گونه‌ای راه یافتن است: اینکه یکسره شناخته شود به دستِ کسی که پس از آن نمی‌رود.

و آنچه در برابر می‌دهد حضورِ کامل است. یارِ عقربی براستی کنجکاو است: به گذشتهٔ شما، به ترس‌هایتان، به آنچه هرگز به کسی نگفته‌اید؛ و هیچ‌کدام او را نمی‌ترساند. برای کسی که با او سازگار است، این گرانبهاترین تجربهٔ عمر است. و برای کسی که نیست، در یک ماه خفه‌کننده.

حسادت همان آوازهٔ معروف است و شایستهٔ شرحی دقیق. بیشتر تملکِ توجه نیست؛ کم‌تحملی در برابرِ پنهان‌کاری است. عقرب تاب می‌آورد که چیزی دردناک به او گفته شود و تاب نمی‌آورد که خودش آن را کشف کند. اعتماد وقتی بشکند براستی دشوار بازساخته می‌شود، نه از کینه، بلکه چون همهٔ روشِ این برج سنجیدنِ این است که به چه کسی می‌توان تکیه کرد، و یک خوانشِ نادرست بنیاد را می‌لرزاند.

آنچه عقرب باید بیاموزد این است که هر سکوتی راز نیست و یار حقِ زندگیِ درونیِ خودش را دارد. و آنچه یارِ او باید بیاموزد این است که سخنِ دشوار را زود و راست بگوید. برای رفتن ژرف‌تر از خورشید به خورشید، تطبیقِ دو زایچه فنِ درست است، و شعلهٔ دوقلو یا همزادِ روح جای همان پرسشِ شدت است که این برج بیش از هر برجی می‌پرسد.

مرد متولد آبان

مرد متولد آبان کم حرف می‌زند و زیاد می‌بیند. در جمع اغلب گوشه‌ای می‌نشیند و پیش از آنکه چیزی بگوید، همه را سنجیده است: چه کسی راست می‌گوید، چه کسی نقش بازی می‌کند، و قدرتِ واقعیِ اتاق در دستِ کیست. نگاهش سنگین است، و بسیاری همین نگاه را نخستین چیزی می‌دانند که از او به یاد می‌ماند. مریخ خداوندِ اوست، اما مریخی که در آب کار می‌کند: زورش را نشان نمی‌دهد، نگاه می‌دارد.

در عشق، آهسته اعتماد می‌کند و یکباره دل می‌دهد. خواستگاری‌اش پرحرف نیست، پرحضور است: به یاد می‌سپارد، می‌پرسد، و تا ته ماجرا می‌رود. همسرش را به‌سختی برمی‌گزیند و پس از آن به‌سختی رها می‌کند؛ وفاداری برای او تصمیمی است که یک بار گرفته شده. در برابر، همان صداقتِ کامل را می‌خواهد، و چیزی که از او پنهان شود، حتی اگر کوچک باشد، زخمی است که دیر بسته می‌شود.

آزمونِ مرد متولد آبان در غیرت و مهار است. مراقبتش آسان به پاییدن می‌لغزد، و خشمش به جای انفجار، سکوت و سردیِ طولانی است. بهترینِ او را همسری می‌بیند که پنهان نمی‌کند و از پرسش‌های او نمی‌ترسد، و در عین حال حریمِ خودش را آرام و روشن نگاه می‌دارد. در پدری، نگهبانی سخت‌کوش است که فرزندانش را عمیق می‌شناسد، و درسِ بزرگش این است که به آنان اعتماد کند پیش از آنکه همه‌چیز را بداند.

زن متولد آبان

زن متولد آبان را با «جذاب» وصف می‌کنند و این وصف ناقص است. کششِ او از سطح نمی‌آید، از ژرفا می‌آید: از اینکه می‌شنود، می‌فهمد، و چیزی را که دیگران نمی‌گویند درمی‌یابد. کم خودش را آشکار می‌کند، و هر چه کسی بیشتر او را بشناسد، بیشتر درمی‌یابد که هنوز لایه‌ای مانده است. زهره در برجش وبال دارد، پس دلبریِ آسان و گذرا کارِ او نیست؛ یا تمام است یا هیچ.

در زندگی، زنی است که بحران را تاب می‌آورد. در بیماریِ یک عزیز، در ورشکستگی، در سوگ، همان کسی است که خودش را نمی‌بازد و کار را پیش می‌برد، و بعدها، در تنهایی، بهایش را می‌پردازد. رازدار است، و دوستانش می‌دانند آنچه به او گفته شد، جایی نمی‌رود. در کار نیز به ژرفا کشش دارد: پژوهش، روان‌شناسی، پزشکی، مالیه، و هر جا که باید پشتِ ظاهر را دید.

در عشق، وفاداری را با تمامِ وجود می‌دهد و با تمامِ وجود می‌خواهد. دروغ را، حتی دروغِ مصلحتی، نمی‌بخشد، و اگر اعتمادش بشکند، رفتنش آرام و قطعی است. آزمونِ او آزمودن است: به جای پرسیدن، موقعیتی می‌چیند تا ببیند یارش چه می‌کند. همسری که پیش از آزموده شدن، خودش راست بگوید، و از شدتِ احساسِ او نهراسد، زنی می‌یابد که در سختی کنارش می‌ایستد و هرگز پشت نمی‌کند.

متولدین آبان در دوستی و خانواده

در دوستی، عقرب همان کسی است که هنگامِ فاجعه می‌آید. تشخیصِ یک بیماری، جدایی، مرگ، رسوایی: این برجی است که نه ناپدید می‌شود و نه ماجرا را به سوی خودش برمی‌گرداند؛ و دوستی‌اش بارها درست همان‌جا ریخته می‌شود.

در جای پدر یا مادر، عقرب سخت نگهبان است و به‌شکلی کم‌مانند درمی‌یابد کودک براستی چه حس می‌کند، و فرزندانِ عقرب‌ها معمولاً حس می‌کنند عمیق شناخته شده‌اند. جای خطایش حریمِ خصوصی است: پدر یا مادری که می‌پاید، و نوجوانی که در پاسخ پنهان‌کاری می‌آموزد. و این چرخه بالا می‌گیرد، چون برج پنهان‌کاری را حس می‌کند و بیشتر می‌پاید.

و در خویشاوندی، عقرب نگهدارِ همان چیزی است که دربارهٔ آن حرف نمی‌زنند، و معمولاً تنها کسی است که همهٔ قصه را می‌داند.

شغل مناسب متولدین آبان و رابطه با پول

متولدین آبان را جایی بنشانید که کار ژرفاست یا رازداری یا بحران: جراحی و پزشکی، روان‌شناسی و روان‌درمانی، پژوهش از هر گونه، بازرسی و تحقیق، پزشکیِ قانونی، حقوق، امنیت، مالیه و بازسازیِ ساختار، مدیریتِ بحران. هر جا که کسی لازم است به وضعی زشت استوار بنگرد و کاری بکند.

ناسازگارهایش: محیط‌های سطحی یا نمایشی، جایگاه‌هایی که شادابیِ همیشگی می‌خواهند، و هر فرهنگی که روایتِ رسمی و روایتِ راستین در آن از هم جدا شده و از همه انتظار می‌رود روایتِ رسمی را تکرار کنند. عقرب از پسِ این برنمی‌آید. یا راست را می‌گوید یا می‌رود.

در پول، اهلِ تدبیر است و کتمان، و با وام و اعتبار به عنوانِ ابزار راحت‌تر از برج‌های دیگر کنار می‌آید. غالباً در ساختنِ ثروتی بی‌سروصدا استاد است. خطرِ آشنایش این است که پول جانشینِ امنیت و مهار شود، نه سرمایه.

سازگاری متولدین آبان با ماه‌های دیگر

هر جفتِ زیر نقطهٔ آغازی است که دو خورشید از آن شروع می‌کنند؛ زایچه‌های کامل نشان می‌دهند راه چگونه پیموده می‌شود. کنارِ نامِ هر برج، ماهِ تولدش را هم آورده‌ایم. هر دو برج را در سنجهٔ سازگاریِ ما بیازمایید، صفحهٔ جفت‌هایی چون عقرب و حوت یا ثور و عقرب را ببینید، یا با قرائتِ سازگاریِ کامل عمیق‌تر بروید.

عقرب و حمل (آبان و فروردین)

حمل مریخ را با عقرب شریک است، پس کشش بی‌درنگ است و کشمکشِ قدرت واقعی. دو چهره از یک ستاره: حمل آن را بیرون خرج می‌کند و عقرب نگاهش می‌دارد. پرشور، آتش‌گیر، و کم‌آرام.

عقرب و ثور (آبان و اردیبهشت)

ثور روبه‌روی عقرب نشسته، و این از نیرومندترین محورهای فلک است. زهره و مریخ، داشتن و درآمیختن، ماده و دگرگونی. کششی سترگ؛ و همهٔ چانه‌زنی بر سرِ مهار و مالکیت است، از جمله مالکیت بر یکدیگر.

عقرب و جوزا (آبان و خرداد)

جوزا درست وقتی با شوخی می‌گریزد که عقرب ژرفا می‌خواهد، و عقرب این گریز را طفره می‌خواند، که تا اندازه‌ای هست. با این همه عقرب بیش از هر برجی می‌تواند پشتِ نقابِ جوزا را ببیند، و جوزا این را ترسناک می‌یابد و رهایش نمی‌کند.

عقرب و سرطان (آبان و تیر)

سرطان پرسفارش‌ترین تثلیثِ آبی است و به‌حق. عقرب می‌تواند همهٔ بارِ آنچه سرطان حس می‌کند را بی‌هراس بردارد؛ سرطان آن امنیتی را می‌دهد که عقرب نمی‌خواهد اعتراف کند به آن نیاز دارد. خطرشان دو برجی است که هر دو همه‌چیز را به یاد دارند.

عقرب و اسد (آبان و مرداد)

اسد با عقرب تربیعی ثابت می‌سازد و شدیدترین جفتِ این فهرست است. هیچ‌کدام کوتاه نمی‌آید؛ یکی در روشنایی کار می‌کند و دیگری در ژرفا. نیرومند و فرساینده، و دعوا همیشه بر سرِ این است که مهار براستی در دستِ کیست.

عقرب و سنبله (آبان و شهریور)

سنبله جفتی است که قدرش کمتر دانسته می‌شود و پایاست. هر دو کم‌آمیز، هر دو پژوهنده، هر دو به سطح بدگمان. سنبله به عقرب کاری سودمند می‌دهد تا شدتش را در آن بریزد؛ عقرب به سنبله اجازه می‌دهد حس کند به جای آنکه تحلیل کند.

عقرب و میزان (آبان و مهر)

میزان برجِ همسایه است و غریزه‌اش وارونه: میزان چیزها را خوشایند نگاه می‌دارد و عقرب راستینشان می‌خواهد. عقرب پاسخِ هموارشده را نمی‌پذیرد، و میزان این را رویارویی می‌یابد و با گذرِ زمان روشنگر.

عقرب و عقرب (آبان و آبان)

شناختی بی‌درنگ و بی‌نیاز از شرح، به اضافهٔ دو نفر که هر دو می‌آزمایند، هر دو انبار می‌کنند، و هر دو منتظرند دیگری نخست دلش را باز کند. وقتی صادق باشند شگفت‌انگیز است، و وقتی نباشند توانِ بن‌بستی چندساله را دارد.

عقرب و قوس (آبان و آذر)

قوس همسایهٔ سوی دیگر است و پادزهرِ خلقی: باز آنجا که عقرب بسته است، سبک آنجا که او سنگین است. قوس حرفِ رُک و راست را بی‌غرض می‌زند، و عقرب این را براستی تازه‌کننده می‌یابد. و اعتماد گلوگاهِ این پیوند است.

عقرب و جدی (آبان و دی)

جدی جفتی است نیرومند و بی‌صدا سهمگین. جدیتِ مشترک، رازداریِ مشترک، آسودگیِ مشترک با افق‌های دور. جدی نمی‌ترسد و نیازی به اداره شدن ندارد، و عقرب این را آسایش می‌یابد.

عقرب و دلو (آبان و بهمن)

دلو تربیعِ ثابتِ دیگر است. هر دو تکان‌نخوردنی، اما در دو سو: عقرب نزدیکیِ کامل می‌خواهد و دلو فاصله و اصل. استقلالِ دلو در چشمِ عقرب سردی خوانده می‌شود. دشوار، و گیرا.

عقرب و حوت (آبان و اسفند)

حوت تثلیثِ آبی را کامل می‌کند و نرم‌ترین جفتِ این فهرست است. حوت می‌تواند به ژرفای عقرب برسد بی‌آنکه له شود، و لبه‌هایش را نرم می‌کند. خطرشان رضایتِ مشترک به زیستن در جهانی عاطفی است که هیچ سنجهٔ بیرونی ندارد.

سنگ ماه تولد آبان، رنگ و عدد شانس

در سنتِ کلاسیک، برج روز و فلزِ خود را از خداوندش می‌گیرد. خداوندِ عقرب در نظامِ کهن مریخ است، پس روزش سه‌شنبه است، روزِ مریخ در تقسیمِ روزهای هفته بر هفت سیاره، و فلزش آهن، فلزِ مریخ نزدِ اهلِ صنعتِ کهن و فلزِ تیغ و زره. از همین رو منجمان سه‌شنبه را برای کارهای عقربی مناسب‌تر می‌دانستند: یکسره کردنِ کار، رویارویی، و بریدنِ آنچه زیادی معلق مانده است. در هفت پیکرِ نظامی نیز بهرام روزِ سه‌شنبه به گنبدِ سرخ می‌رود، گنبدِ مریخ.

دربارهٔ سنگ‌ها فهرست‌ها یکی نیستند. به عقرب توپاز را نسبت می‌دهند، که در بیشترِ فهرست‌ها سنگِ ماهِ نوامبر است، و ابسیدین، شیشهٔ سیاهِ آتشفشانی، و برخی گارنت را، سرخِ تیره به رنگِ دانهٔ انار. کسی که سنگ را تابعِ سیاره می‌داند نه برج، مرجانِ سرخ را می‌دهد، که در «نُه گوهرِ» هندیان سنگِ مریخ است.

جست‌وجوی «سنگ ماه تولد آبان» اغلب به فهرست‌هایی می‌رسد که بر ماه‌های میلادی بسته شده‌اند. چون آبان میانِ اکتبر و نوامبر افتاده، آن فهرست‌ها برای نُه روزِ نخستِ آبان اوپالِ اکتبر را می‌دهند و برای باقیِ ماه توپازِ نوامبر را. از این دو، توپاز است که در فهرستِ خودِ عقرب هم آمده، و نسبتِ اصلی از برج می‌آید نه از تقویم.

رنگ‌هایش رنگ‌های ژرفاست: سرخِ تیره، زرشکی و سیاه. رنگ‌های مریخ وقتی در آب فرو می‌رود؛ نه فریاد می‌زنند و نه پنهان می‌مانند.

عدد شانسِ عقرب نُه است، که نزدِ اهلِ حسابِ اعداد به روشِ کلدانی عددِ مریخ است. برخی هشت را هم می‌افزایند، چون عقرب هشتمین برج از حمل است و در ترتیبِ طبیعیِ فلک با خانهٔ هشتم، خانهٔ مالِ مشترک و میراث و پنهان، هم‌خوان است. و اگر انگشتر یا گردنبندی بخواهید که برای خودِ شما و نیتِ شما ساخته شود، نه تنها برای برجتان، جایش قطعهٔ معنوی است.

موسمِ عقرب از آنِ همه است

نزدیکِ سی روز خورشید از عقرب می‌گذرد، و سنت آن را موسمِ آنچه مدفون است می‌شمارد: ماهِ به پایان بردنِ آنچه از آن گریخته‌اید، روبه‌رو شدن با وام، گفتنِ آن گفت‌وگوی عقب‌افتاده، و بیرون ریختنِ آنچه در سکوت پوسیده است.

بی‌سبب نیست که فرهنگ‌های بسیاری جشن‌های مردگانشان را در همین پنجره می‌نهند؛ فرود به نیمهٔ تاریکِ سال دیرزمانی است که آستانه شمرده می‌شود. و نامِ این ماه در فارسی خود گویاست: آبان یعنی آب‌ها، و در گاه‌شماریِ ایرانِ کهن دهمِ آبان روزِ آبانگان بود، جشنِ آب‌ها و آناهیتا، ایزدبانوی آب‌های روان. برجِ آبِ ثابت در ماهی نشسته که ایرانیان به نامِ آب کرده بودند.

پس برجتان هر چه باشد، متونِ کهن این ماه را به ژرفا می‌دهند نه به پهنا، و به پایان بردن نه به آغاز کردن.

تن و آنچه گفته نمی‌شود، و آنچه پزشکانِ کهن نسبت دادند

در تقسیمِ کهنِ اندام بر برج‌ها، اندام‌های زایش و دفع از آنِ عقرب است: اندامِ زادن و بیرون راندن، و درست همان پاره‌هایی از تن که بیشترِ فرهنگ‌ها بر ناگفتنشان هم‌داستان‌اند. برجِ پنهان را همان چیزی دادند که پنهانش می‌کنیم.

این نسبت‌ها از طبِّ کهن است و جایش تاریخِ این فن است، نه تشخیص و درمان؛ نشانهٔ بیماری را باید نزدِ پزشک برد. سنت دربارهٔ عقرب نکته‌ای دیگر هم می‌گوید: این برج از همه بیشتر ممکن است رنجِ تنش را پنهان کند، با همان غریزه‌ای که هر چیزِ دیگر را پنهان می‌کند. اگر عقربی را دوست دارید، پرسیدنِ اینکه حالش خوب است کافی نیست، چون پاسخ همیشه بله است؛ پرسشِ روشنی لازم است که نتوان از آن گریخت.

متولدین مشهور آبان

ماری کوری (۷ نوامبر ۱۸۶۷)، نیما یوشیج (۲۱ آبان ۱۲۷۶)، فیودور داستایفسکی (۱۱ نوامبر ۱۸۲۱)، پابلو پیکاسو (۲۵ اکتبر ۱۸۸۱)، آلبر کامو (۷ نوامبر ۱۹۱۳)، ایندیرا گاندی (۱۹ نوامبر ۱۹۱۷)، هدی لامار (۹ نوامبر ۱۹۱۴)، جورجیا اوکیف (۱۵ نوامبر ۱۸۸۷)، مارتین لوتر (۱۰ نوامبر ۱۴۸۳)، کلود مونه (۱۴ نوامبر ۱۸۴۰) و ماری آنتوانت (۲ نوامبر ۱۷۵۵).

ماری کوری بهتر از همه این برج را شرح می‌دهد: سال‌ها بر نیروهایی نادیدنی کار کرد که کسی نمی‌دیدشان، در شرایطی که سرانجام جانش را گرفت، و دست نکشید. داستایفسکی درونِ گناه را چنان نوشت که نه پیش از او کسی نوشته بود و نه پس از او. و نیما، که شعرِ فارسی را از قالبِ هزارساله‌اش بیرون آورد، نمونهٔ عقربیِ دگرگونی است: ویران کردنِ آنچه بود تا چیزی زنده‌تر از آن برآید. نیز ببینید چه کسانی در این فهرست نیستند: چند نامِ پرتکرار که میانِ بیست‌ویکم و بیست‌وسومِ نوامبر زاده شده‌اند و ساعتِ تولدشان دانسته نیست، از جمله ولتر، که تاریخِ تولدش، بیست‌ویکمِ نوامبرِ ۱۶۹۴، چنان به روزِ ورودِ خورشید به قوس نزدیک است که دربارهٔ آن حکمِ قطعی نمی‌دهیم.

مسئلهٔ حوّا: آیا برج سیزدهم وجود دارد؟

هر چند سال یک بار قصه‌ای دست به دست می‌شود که مدعی است برجِ سیزدهمی هست و برجِ همه عوض شده است. موضوعش حوّا است، مارافسای؛ و چون میانِ عقرب و قوس نشسته، جای پرداختن به آن همین نوشته است.

ادعای نجومی درست است. خورشید براستی هر سال نزدیکِ هجده روز از صورتِ حوّا می‌گذرد، و حوّا از دوازده برج نیست. اما این کشف نیست؛ دو هزار سال است که دانسته است.

سببِ اینکه چیزی را عوض نمی‌کند این است که احکامِ نجومِ فصل‌بنیاد، همان که در ایران و اروپا و خاورمیانه رایج است و بنیادِ این سایت، اصلاً از صورت‌های فلکی حساب نمی‌کند. سالِ خورشیدی را از اعتدالِ بهاری به دوازده پارهٔ برابرِ سی‌درجه‌ای بخش می‌کند. صورت‌ها نامنظم‌اند و هم‌پوشان و بسیار ناهم‌اندازه؛ برج‌ها بخش‌های منظمِ یک سال‌اند. این دو بر اثرِ تقدیمِ اعتدالین از هم فاصله گرفته‌اند، و هر اهلِ فنی از بطلمیوس به این سو این را می‌دانسته است.

پس نجوم درست است و به این فن بی‌ربط. و اگر نظامی را می‌خواهید که براستی از ستارگان حساب می‌کند، آن احکامِ نجومِ نجمی است که در هند رایج است؛ بدیلی منسجم است، نه اصلاحیه‌ای. آنچه راست نیست این است که برجِ شما پنهانی عوض شده باشد.

فال روزانه متولدین آبان

آنچه گفتیم سرشتِ برج است که دگرگون نمی‌شود؛ اما هر روز آسمانِ خودش را دارد. ماه هر دو روز و نیم از برجی به برجی می‌رود، و گذرِ سیاره‌ها بر خورشیدِ شما هر هفته نقشِ دیگری می‌زند. فال روزانهٔ متولدین آبان هر بامداد از نو و رایگان نوشته می‌شود و همین گذرها را برای عقرب می‌خواند: عشق، کار، پول و آنچه آن روز باید به آن رسید.

اگر در روزهای مرزِ مهر و آبان یا آبان و آذر زاده شده‌اید و نمی‌دانید خورشیدتان در عقرب است یا نه، صفحه‌های یافتن برج از روی تاریخ تولد پاسخ را روز به روز و سال به سال می‌دهند.

فراتر از برج خورشیدی: طالع، ماه و زایچه

هر چه گفته شد یک جایگاه را از ده‌ها جایگاه وصف می‌کند. عقربِ شاد و گشاده و بی‌هیاهو فراوان است؛ بیشترِ وقت‌ها طالعش قوس یا میزان است، یا ماهی آتشی دارد که آن سبکی را می‌دهد که خورشیدش نمی‌دهد.

نخست بخوانید طالع چیست، سپس برجِ قمریِ خود را بشناسید، سپس ببینید این سه چگونه با هم می‌آیند، و دریابید زایچه براستی چه در خود دارد. جایگاهِ مریخ برای شما از همه مهم‌تر است، چون خداوندِ سنتیِ برجِ شماست و می‌گوید نیرو براستی کجا به کار می‌رود. و اگر نزدیکِ سی‌سالگی هستید و چیزی که ساخته بودید از هم باز شده، سببش بازگشتِ زحل است؛ و این برج آن را بهتر از بیشترِ برج‌ها از سر می‌گذراند.

همه را رایگان در صفحهٔ زایچه بشمارید، آسمانِ امروزتان را در طالعِ عقرب ببینید، و هر گاه خواستید همهٔ زایچه خوانده شود نه خلاصه‌اش، قرائتِ زایچه جای آن است.

پرسش‌های رایج درباره متولدین آبان

متولدین آبان چه برجی هستند؟

متولدین آبان برج عقرب‌اند؛ عقرب کم‌وبیش از یکم تا سی‌ام آبان، یعنی ۲۳ اکتبر تا ۲۱ نوامبر است. کسی که در سی‌ام مهر یا سی‌ام آبان زاده شده، برجش را باید با زایچه قطعی کند، چون روزِ ورودِ خورشید هر سال اندکی جابه‌جا می‌شود.

ویژگی‌های متولدین آبان چیست؟

عقرب برجی آبی و ثابت به خداوندیِ مریخ است: دریافتِ تیزِ انگیزه‌ها، دلیری در نگریستن به آنچه دیگران از آن می‌گریزند، وفاداری‌ای که چون تصمیم عمل می‌کند، شکیبِ تدبیری، و توانِ برخاستن از سختی‌هایی که دیگران را از پا می‌اندازد.

معایب متولدین آبان چیست؟

مهم‌ترینش مهاری است که در جامهٔ مراقبت عرضه می‌شود، و پس از آن کینه‌ای که سال‌ها انبار می‌ماند، تقسیمِ مردم به اعتمادِ کامل یا طردِ کامل، و آزمودنِ دیگران به جای پرسیدن از آنان.

سیاره متولدین آبان چیست؟

خداوندِ عقرب در نظامِ کهن مریخ است و در نظامِ نو پلوتون، که در ۱۹۳۰ یافته شد. از همین رو روزِ عقرب سه‌شنبه و فلزش آهن است؛ زهره در آن وبال دارد و ماه هبوط.

سنگ ماه تولد آبان و عدد شانس آن چیست؟

به عقرب توپاز و ابسیدین و گارنت را نسبت می‌دهند، و پیروانِ نسبتِ سیاره‌ای مرجانِ سرخ را. عدد شانسش نُه، عددِ کلدانیِ مریخ، و هشت است، و رنگ‌هایش سرخِ تیره و زرشکی و سیاه.

متولدین آبان با متولدین چه ماه‌هایی سازگارند؟

نرم‌ترین پیوندِ عقرب با حوت و پرآوازه‌ترینش با سرطان است، یعنی متولدین اسفند و تیر، و با جدی و سنبله، یعنی دی و شهریور، نیز استوار است. ثورِ روبه‌رو، یعنی اردیبهشت، کششی عظیم دارد، و دشوارترین پیوندها با اسد و دلو، یعنی مرداد و بهمن، است.

طالع

آخرین به‌روزرسانی: ۴ آبان ۱۴۰۵

کتابخانه هنر را می‌آموزد. خوانش آن را بر شما می‌گشاید.

خوانش شخصی‌تان را بگیرید