دو زایچه در کنار هم، و هوایی که میانشان است
تربیع: دو برجی که یکدیگر را پیش می‌رانند
نمره سازگاری
میزان زیبایی را می‌خواهد و جدی دوام را؛ دو پیشرو که یکی با لطف آغاز می‌کند و دیگری با برنامه، و هر دو می‌خواهند چیزی بسازند که بماند.
زهره‌ی میزان لطافت را دوست دارد و کیوان جدی ساختار را؛ این دو پیشرو هر دو می‌خواهند بسازند، اما یکی رابطه را و دیگری آینده را. میزان در جدی تکیه‌گاهی می‌بیند که تردیدهایش را آرام می‌کند و جدی در میزان نرمی و زیبایی‌ای که زندگی سختش کم دارد. باد پیشرو و خاک پیشرو هر دو آغازگرند و هر دو از آدم‌های بی‌هدف بیزار. اعتماد که بیاید، از دست این دو پیشرو چیزی بیرون می‌آید که هم زیباست و هم ماندنی.
احترام میانشان پیش از هر چیز می‌آید. هر دو با ادب‌اند، هر دو سنت را می‌فهمند و هر دو به ظاهر و شأن اهمیت می‌دهند. جدی به میزان جهت و تصمیم می‌دهد و میزان به جدی لطافت و زیبایی. در جمع، جفتی موقر و دوست‌داشتنی‌اند و خانه‌شان هم زیباست و هم مرتب.
جدی کار را مقدم می‌داند و میزان رابطه را؛ وقتی جدی دیر می‌آید، میزان تنها می‌ماند و از ناهماهنگی می‌رنجد. میزان می‌سنجد و جدی بی‌تصمیمی را ضعف می‌خواند. سردی جدی ظرافت میزان را زخم می‌کند و مهمان‌دوستی میزان برای جدی اتلاف است. هر بار که جدی کمی نرم می‌شود و میزان کمی قاطع، این مربع جای نفس کشیدن پیدا می‌کند.
دل بستنشان آهسته است و باوقار. جدی امنیت می‌سازد و میزان زیبایی، و هر کدام کار دیگری را عاشقانه می‌یابد. جاذبه از احترام می‌آید، و لحظه‌هایی که جدی کار را کنار می‌گذارد و میزان بی‌سنجش می‌گوید که او را می‌خواهد، آن را عمیق‌تر می‌کند. این عشق کم حرف می‌زند و با وقار می‌ماند.
جدی باید زمان را، نه فقط امنیت را، به میزان هدیه بدهد و احساسش را بگوید. میزان باید تصمیم را عقب نیندازد و نیاز جدی به کار را بی‌مهری نخواند. هر دو باید برای خانه‌شان هم نقشه داشته باشند و هم گلدان.
مرد مهرماه با لطف آغاز می‌کند و زن دی‌ماه با برنامه. او شب را زیبا می‌آراید، گوش می‌دهد و هر دیدار را دلپذیر می‌کند؛ زن آرام و سنجیده است و عشقش را با ماندن و ساختن نشان می‌دهد. مرد در او تکیه‌گاهی می‌یابد که دودلی‌هایش را آرام می‌کند و زن در او نرمی‌ای که روزهای پرکارش از آن خالی بود. زهره‌ی میزان رابطه را می‌سازد و کیوان جدی آینده را. هر دو نشانه‌ی پیشرو، یکی از باد و دیگری از خاک، اهل آغاز کردن‌اند و بی‌هدفی را برنمی‌تابند. ادب و شأن برای هر دو مهم است و در جمع، زوجی موقرند. سایش از وقت برمی‌خیزد. زن جدی دیر از کار برمی‌گردد و مرد میزان در خانه‌ای که برای دو نفر آراسته، تنها می‌ماند. او بارها می‌سنجد و زن این درنگ را ناتوانی در تصمیم می‌شمارد؛ خویشتن‌داری زن ظرافت او را می‌آزارد. پیوندشان وقتی نفس می‌کشد که زن افزون بر امنیت، وقت هم ببخشد و دلش را به زبان بیاورد، و مرد تصمیم را به تعویق نیندازد. خانه‌ی این دو هم ستون محکم می‌خواهد و هم پنجره‌ای رو به باغ.
مرد دی‌ماه با وقار عاشق می‌شود؛ آهسته پیش می‌آید، قول کم می‌دهد و آنچه می‌گوید، می‌سازد. زن مهرماه با ظرافت و مهر دل می‌برد و زندگی را با سلیقه‌اش زیباتر می‌کند. تردیدهای زن کنار استواری این مرد آرام می‌گیرد و سختی راه مرد با لطافت زن نرم می‌شود. کیوان و زهره، دو نشانه‌ی پیشرو، هر دو در پی ساختن چیزی ماندگارند؛ مرد به زن جهت و قاطعیت می‌دهد و زن به مرد زیبایی و نرمی. احترام پیش از هر احساسی میانشان می‌آید. ناسازگاری‌شان از اولویت‌هاست: مرد جدی کار را در صدر می‌نشاند و زن میزان رابطه را؛ او مهمانی‌های زن را اتلاف وقت می‌بیند و زن سردی او را بی‌ذوقی. سنجیدن زن او را بی‌حوصله می‌کند و سکوتش زن را تنها. این مربع وقتی آرام می‌گیرد که مرد از سختی‌اش و زن از دودلی‌اش اندکی بگذرد. مرد باید گاهی کار را زمین بگذارد و بی‌مقدمه بگوید که او را می‌خواهد، و زن نیاز او به کار را بی‌مهری نخواند. مهرشان بی‌هیاهوست و سال‌ها سربلند می‌ماند.
