تعبیر خواب آخرت (بهشت و جهنم)

خواب‌های آخرت خواب‌بیننده را از مرز این جهان فراتر می‌برند: ترازویی که کارها را می‌سنجد، باغ‌هایی که جوی‌ها از زیرشان روان است، پلی باریک، آتشی از دور، و چهرهٔ رفتگان. این‌ها از پرشکوه‌ترین خواب‌هایی‌اند که آدمی می‌بیند و سنت‌ها با پروا به آن‌ها پرداخته‌اند.

در صحیح بخاری روایت سمره بن جندب آمده که پیامبر در خوابی بلند، همراه دو فرستاده، صحنه‌هایی از پاداش و کیفر را دید و آن دو هر صحنه را برایش گزاردند؛ پس غیب گاه برای آموختن در خواب نمایانده می‌شود. ایرانیان پیش از اسلام نیز «ارداویراف‌نامه» را داشتند، روایت موبدی که هفت شبانه‌روز در خواب به بهشت و دوزخ سفر کرد.

بر همین پایه، خواب‌گزاران درآمدن به بهشت یا دیدن باغ‌هایش را مژدهٔ توبه‌ای پذیرفته، آزمونی که به سربلندی می‌انجامد یا عاقبتی نیک می‌خوانند؛ دیدن دوزخ یا ایستادن نزدیک آن هشداری مهربان و فوری است تا خطایی را تا فرصت هست جبران کنید. گذشتن از پل به سلامت از گذر از مرحله‌ای دشوار با درستی خبر می‌دهد، و سنجیده شدن در ترازو حسابرسی صادقانه با خود را می‌طلبد.

عزیزِ درگذشته‌ای که آرام و در جایی سرسبز دیده می‌شود، مایهٔ تسلای خانواده است، و آن‌که چیزی می‌خواهد، دعا، خیرات یا ادای دینی را از شما می‌طلبد. و صحنه‌ای که بیش از همه با شما ماند، همان است که امروز کاری نیک برایش می‌خواهد.