تعبیر خواب دعوا و کتک‌کاری

نبرد در خواب به خشم تن و نام می‌دهد و از درگیری سخن می‌گوید: با دیگری، با موقعیتی، یا با نفس خودتان. با چه کسی می‌جنگید و چه کسی آغاز کرد؟ می‌توانید ضربه را پاسخ دهید یا نه، و کار به کجا می‌رسد؟ کتاب‌های آسمانی دربارهٔ خشونت آدمی و مهار آن صریح‌اند.

در قرآن، هابیل به برادری که او را به کشتن تهدید می‌کند می‌گوید دست به کشتنش دراز نخواهد کرد؛ و موسی پس از آنکه در نزاعی مردی را با مشتی از پا درآورد، کار خود را از عمل شیطان خواند و آمرزش خواست. پیامبر فرمود نیرومند کسی است که هنگام خشم خود را نگاه دارد. مولانا در «مثنوی» می‌گوید چون پهلوانی در میدان بر روی علی آب دهان انداخت، علی شمشیر فرو افکند تا نبردش تنها برای خدا باشد و نه برای خشم خود: «از علی آموز اخلاص عمل».

لگد زدن و مشت پراندنِ تن در خواب سهمِ تن است و تعبیری ندارد. آنچه خوانده می‌شود نبردِ خودِ خواب است، و معبّران ستیز در خواب را اندوه و آشوب می‌دانند. جنگیدن با غریبه، آزمونی یا حریفی است که هنوز با او روبه‌رو نشده‌اید؛ جنگیدن با عزیزی، اختلافی با اوست که بهتر است در روشنای روز سامان یابد تا بزرگ نشود.

پیروزی در نبرد، چیرگی در دعوایی است، و شکست، عقب‌نشینی‌ای که باید با شکیبایی پاسخ داده شود؛ مشت‌هایی که سست فرود می‌آیند، کوششی است که هنوز به هدف نمی‌رسد. تماشای نزاع، ستیزی پیرامون شماست که خردمندانه است از آن کناره بگیرید، و آشتی در خواب، پایان دعواست، چنان‌که آیه می‌گوید: آشتی بهتر است. و خشمی که از خواب با شما ماند، با وضو و خاموشی‌ای فرو می‌نشیند که پیامبر آموخت.