راهنمایی با وقار، بینشی بی‌شتاب

تعبیر خواب برف (بارش برف)

معبّران برف را در خواب پاکی، گشایش و خنک شدنِ آنچه می‌سوخت می‌خوانند، و برفِ بی‌جا یا بی‌اندازه را سختی‌ای از سرما و تنگی.

پیامبر در دعایش می‌گفت: «خدایا، گناهانم را با آب و برف و تگرگ بشوی»، پس برفِ پاکیزه‌ای که آرام می‌بارد، به‌ویژه در فصلش، گناهانی است که شسته می‌شود، دلی که از خشم یا اندوه خنک می‌شود و اندوهی که برداشته می‌شود؛ و برای سرزمینی نیازمند روزی است، زیرا برف رودهایی را که کشتزارها را سیراب می‌کنند می‌پرورد. راه رفتن بر برفِ تازه آغازی پاکیزه است، و ردپاهایی که در آن می‌ماند کارهایی است که دیده خواهد شد.

برف در تابستان آسانی‌ای است که بی‌هنگام می‌رسد. برفِ انبوهی که راه‌ها را ببندد یا خانه را زیرِ خود دفن کند، سختی‌ای است که سفر و تجارت را تا چندی بازمی‌دارد، یا سردی‌ای میانِ مردم، و روبیدنش صبر و کوششی است که پاداش می‌گیرد. آب شدنِ برف در آفتاب اندوهی است که از هم می‌پاشد و کاری یخ‌زده که دوباره به حرکت درمی‌آید؛ و برفی که به گل‌ولای بدل شده نیتی پاک است که داد و ستدها آن را تیره کرده و باید شسته شود.

خوردنِ برفِ پاکیزه سودی خنک‌کننده است، و ساختنِ آدم‌برفی کاری که پس از فصلش نمی‌پاید. گم شدن در برفِ بارنده کاری است که راهش هنوز دیده نمی‌شود، و پاسخش صبر تا روشن شدنِ هوا و نمازِ استخاره پیش از هر گام است. برف بر کوه‌های بلند وقار و جایگاهی دست‌نیافتنی است.

منابع

  • کتاب‌های حدیث نبوی

از این خواب