قصری که بر آرزوهای دور ساختهاید پایهٔ محکمی ندارد. فالتان میگوید باری را که به آن دل بستهاید زمین بگذارید: هر چه از رنگ تعلق سبکتر شوید، زیر همین چرخ کبود آزادتر قدم برمیدارید.
حافظ
غزل شمارهٔ ۳۷
بیا که قصرِ اَمَل سخت سستبنیادستبیار باده که بنیادِ عمر بر بادستغلامِ همّتِ آنم که زیرِ چرخِ کبودز هر چه رنگِ تعلّق پذیرد آزادستحافظ · غزل شمارهٔ ۳۷

