سوز دلتان بیاثر نیست؛ کارها از همین سوز پیش میرود. نیمهشب برخیزید و حاجت خود را بیواسطه بگویید. تندی یار را هم با مهر تاب بیاورید، که یک نگاه گرم او صد جفا را جبران میکند.
حافظ
غزل شمارهٔ ۱۸۷
دِلا! بِسوز! که سوزِ تو، کارها بِکُنَدنیازِ نیمشَبی، دَفْعِ صَد بَلا بِکُنَدعِتابِ یارِ پَریچِهْرِه، عاشِقانِه بِکَش!کِه یِک کِرِشْمِه، تَلافیِّ صَد جَفا بِکُنَدحافظ · غزل شمارهٔ ۱۸۷

