از لغزیدن نترسید. هر که حرمت اهل خدا را نگه دارد در پناه می‌ماند، و شما چنین کرده‌اید. روزگارتان را پاک بگذرانید و سخن دوست را فقط با دوست بگویید؛ دو دست دعای فرشته پشت شماست.
حافظ
غزل شمارهٔ ۱۲۲
هر آن‌که جانِبِ اَهْلِ خُدا نگه داردخُداش در همه حال از بَلا نگه داردحَدیثِ دوست نگویم مَگَر به حَضْرَتِ دوستکه آشنا، سُخَنِ آشنا نگه دارددلا، مَعاش چُنان کُن که گر بِلَغْزَد پایفرشته‌ات به دو دستِ دُعا نگه داردحافظ · غزل شمارهٔ ۱۲۲