کینه‌ای کهنه در این نیت جا خوش کرده است. نهال دشمنی را از ریشه بکنید و به‌جایش درخت دوستی بنشانید؛ کام دلتان از همین شاخه بار می‌آید. شب هم‌نشینی با یاران را هم غنیمت بدانید.
حافظ
غزل شمارهٔ ۱۱۵
درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آردنهالِ دشمنی بَرکَن که رنج بی‌شمار آردچو مهمانِ خراباتی به عزت باش با رندانکه دردِ سر کشی جانا! گرت مستی خمار آردشبِ صحبت غنیمت دان که بعد از روزگارِ مابسی گردش کُنَد گردون، بسی لیل و نهار آردحافظ · غزل شمارهٔ ۱۱۵